ERETZA ETA LUJAR SODUPETIK.

 

 

 CASTELLANO

Autoa Sodupeko aparkalekuan utzi eta Grazal erreka iristen den kale bat bilatuko dugu. Ia herriaren sarreran dago, Bilbotik etorri ahala. Ibilbidea etxe artean gora (IM) doan errepidean hasten da, pista bihurtu arte. Kanadako pasabide baten parean, bidebanatzearen eskuineko adarra (IM) hartuko dugu, errekaren ibilgutik bereizita. Gora egiten jarraituko dugu, norabideari eutsiz, gutxi gorabehera bi kilometro. Pinuak eta eukaliptoak landatzeko gunea da. Agian ibilbide honetako alderik itsusiena.

Mugarriekin seinaleztatutako bidegurutze batera iristean, eskuinera egingo dugu, lehenengo hego-ekialderantz eta gero ipar-ekialderantz doan pista batetik igotzeko. Bidegurutze berri batera iritsi eta ezkerretik jarraituko dugu iparralderantz. Berehala, alanbrezko hesi batek bidea mozten digu, baina egurrezko maila batetik gaindituko dugu.

Orain maldak iparralderantz egiten du gogor, eta metro batzuk aurrerago, Eretzako hegoaldeko ertza estaltzen duen basoan sartuko gaitu bideak. Ertzetik aurrera egingo dugu, iparraldera begira, Ganeroitz eta Sasibururantz. Horrela, goiko zelaietan kokatuko gara, laster iritsiko garen gailurretik gertu (887m).

Berenillako aterpera (617 m) jaisten den zelai luzean behera egingo dugu. Bideak, babeslekuaren ezkerretik jarraitzen du, non bidezidor bat aurrera doan zuhaixka eta kareharrien artean (HM). Aurrerago jaisten den pista bat, zig zag bat eginez, heltzen da Eretza eta Lujar arteko lepora (414 m). 

Lepoan, zutoin adierazle batek Lujarera iristen den ibilbidea adierazten digu. Zementuzko pista batetik hegoalderantz joango gara, harik eta beste zutoin adierazle bat aurkitu arte. Zutoinean P.R.107. (Lujar mendira zuzentzen dena) eta P.R. 106 ( Burdin hesia ibiltzen dena) adierazita daude. Hego-mendebalderantz orientazioa aldatu eta Lujarerako igoerari ekingo diogu. Aska batek bidea markatzen digu eta pixka bat aurrerago beste zutoin adierazle batek tontorrerantz (516 m) jartzen gaitu behin betiko.

Lepora itzuli eta, handik, Grazal errekaren paraleloan Lexartzara eta Magdalena ermitara jaisten den pistatik (se) jaitsiko gara. Lexartzan pista utzi eta ezkerretik (n) Grazal errekara doan bidezidor bat hartuko dugu. Behin errekara iritsita, hego-ekialderantz jarraituko dugu, uraren ibilguari jarraituz, Soduperaino. Ibilbidearen azken zati hori bereziki erakargarria da, erreka basoa zeharkatzen ari baita eta ibaiertzeko landaretza ugari baitu.

Gailurretatik Triano mendiak, Gorbeia mendigunea, El Macizo de Castro Valnera, La Sierra Salvada, Los montes de Villasana de Mena eta hegoaldetik Ganekogorta-Gallarraga blokea nabarmentzen dira.

DATUAK

DISTANTZIA; 14,5KM

DESNIVEL: 904 M

 GPSRAKO TRACK

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

GALLARRAGA ALONSOTEGITIK (SAN MARTINTIK)

 

 

 

 CASTELLANO

 

San Martin auzoko Mendizain aterpetxean abiatuko gara. Alonsotegiko irteeran dagoen Cadagua industrialdearen amaieran, La Cuadrarako norabidean, ezkerretara Aldana eta El Somo auzora doan desbideratze bat dago. Bi auzoak igaro eta errepide estu batetik jarraituko dugu. Errepide horrek altuera handia hartu eta aterpetxean amaituko du. Bertan, autoa arazorik gabe utz dezakegu.

 

 

Martxaren hasieran, bidegurutzean, eskuinetik igotzen den pista hartuko dugu. Pinu eta haritz amerikarrez (uste dut) osatutako baso batean barrena goaz, sastrakarik gabe, eta oso leku atsegina da paseatzeko. Bidea hego-ekialderantz doa, baina laster zutoin adierazle bat aurkituko dugu, Zamaia eta Kobatxurako norabidea hartuko dugu (M). Kilometro erdi baten buruan ibilbideak ezkerrera biratzen du (HE). Aurrerago, basoa utzi eta hegoalderantz orientatzen da, Zamaia (616 m) eta Gongedaren (660 m) oinetan jartzeko. Biak igo, eta, ondoren, Ganekogorta-Gallarraga bloketik bereizten dituen lepora (553 m) jaitsiko gara.

 

 

Ganekogorta mendigunearen hegalak igotzen hasiko gara, hegoalderantz igotzen den pista batetik, sigi-saga handi bat marraztuz eta beste pinu eta haritz amerikar baso bat zeharkatuz. Basoa desagertu egiten da, eta kordalaren goiko aldea ezaugarritzen duten belardiek paisaia osatzen dute.. Atzean, Arrabatxu eta Ganekogorta gailurrak ditugu, baina gu Gallarragara joan nahi dugu, mendebalderantz. 

 

 

Pagero tontorretik (963 m) pasa eta Gallarragatik banatzen duen Pagero lepora jaitsiko gara. Bidezorrari jarraituz, hormaren ezkerraldera joango gara, gailurrera igotzen den tximinia aurkitzeko. Gailurrean amaitzen den I. graduko igoera da. Metro batzuk eskuinera (ONO) eta Gallarragako postontzia (901 m) aurkituko ditugu.

 

Jaitsiera Kiputxetako lepotik mendia inguratuz egingo dugu. Kiputxetako leporaino (701 m) jaitsiko gara (HEH), eta gero Gallarragaren ekialdeko aldea zeharkatzen duen bidezidorra hartu eta (IE) Pagero lepora igoko gara berriro. Hemendik, Pagero mendian gora egin beharrean kordala berreskuratzeko, Pageroren mendebaldeko eta iparraldeko aldeak inguratzen dituen bidezidor (IE) bat bilatuko dugu. Altuera galdu gabe, lepotik isatsek itxitako tarteak dituen bidera sartuko gara, baina kontuz ibiltzeko modukoa da. Azkenean, igo garen pistara irtengo gara.

 

Gongedaren oineko leporaino jaisten jarraituko dugu. Orain eskuinerantz jo (HE) eta Zamaiako ekialdeko aurpegiari begira jarraituko dugu. Gutxi gorabehera kilometro eta erdi egin ondoren, pista zutoin adierazle batekin gurutzatzen da. Orduan, eskuineko adarra hartuko dugu Alonsotegiko norabideari jarraituz. Beheraxeago, igoeran aurkitu genuen gurutzagunea eta zutoin adierazlea agertzen dira. San Martinerako bidea hartu eta laster aterpetxean egongo gara berriro.

 

 DATUAK

DISTANTZIA: 14,9 KM

DESNIBEL: 1006 M

 

 GPSRAKO TRACK

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

EL REGATO-CASTAÑOS-GASTERAN-ALDAPE-CASTAÑOS-EL REGATO.

 

 

 

 

CASTELLANO

 

Barakaldoko El Regato auzoko aparkalekutik (60 m) Castaños auzora (Gueñes-Galdames) joango gara. Horretarako, hego-mendebalderantz joko dugu, errepideari jarraituz, El Regatoko azken etxeak bilatzeko. Igoera txiki baten ondoren, bidebanatze bat agertuko zaigu. Ezkerreko adarrean, Etxebarria edo Urdandegietako urtegia inguratzen duen Pr 210 seinaleztapena dago, baita Galdamestarren bidezidorraren seinaleztapena ere. MHM norabidearekin Castañosera eramango gaituen bideari jarraitu besterik ez dugu egin behar. Baina kontuan izan behar da metro batzuk geroago ibilbideak PR210 (marra zuriak eta horiak) ezkerretara uzten duela eta aurrerago ezkerretara desbideratze bat hartzen duela, Castañosen behin betiko kokatzen gaituena (280 m). 

 

 Tarte hori Etxebarriako urtegia sortzen duen Castaños ibaiaren paraleloan doa. Ibaiertzetako landaredia (hurritzak) ohikoa da ibaiaren inguruan, baina alboko mendi-hegaletan pinudia dago. Gure ezkerrean Ganeroitz mendia ikus dezakegu.

 

Castañosera iritsitakoan, MIM aurrera joan, azken baserriak gainditu, eta metalezko hesi batean amaitzen den pista batetik igoko gara. Justu bere eskuinean, orientazio orokorra galdu gabe, bidezidor batek jarraitzen du, beste pista batera amaitzen duena. Gazteranen hegalak igotzen ari gara. Gure ezkerrean, atzealdean, Eretza altxatzen da, eta, hurbilago, Aldape.

 

 Ez dugu pista hartuko, pinudian sartuko gara. Mugarriek altxatzen den bidea markatzen dute. Pista batzuk zeharkatu eta gero ibilbide horren goiko aldean, bidea asko okertzen da, eta lokatzez zaila da aurrera egitea. Azkenik, azken pista batera iritsiko gara, non bistakoa den bidea mozten dela, pinudian zehar jarraitzea ezinezkoa delarik. Orduan, ezkerrera (H) hartuko dugu, Aldapeko lepora, ezponda gainditu eta mendi-mazelara iristeko puntu baten bila. 400 bat metrora aurkituko dugu, eta sastrakak erreta baina ibiltzeko erraza den eremu batetik igotzen jarraitu ahal izango dugu (IM). Horrela iritziko gara Gazteranen postontzira (801 m). 

 

 

Beherantz egingo dugu, lehendabizi hego-mendebalderantz eta gero hegoalderantz, Aldape eta Gazteran arteko lepora (631 m) iristeko. Aldape tontorrean (716 m) jarriko gaituen arrapala igo eta lepora itzuliko gara.

 

 

 Ikuspegiak bikainak dira. Ekialdean, Cerredo, Jorrios, Castro Valnera mendigunea eta Villasana de Mena mendiak ikus ditzakegu. Gainera, Trianoko tontorrik garrantzitsuenek inguratzen gaituzte: Ganeroitz, Eretza, Pico la Cruz, Ganeran, Gazteran. Gazteran eta Aldape tontorretatik ikuspegia handiagoa da, mendebalderantz Bizkaiko ia mendi garrantzitsu guztiak agertzen dira: Jata, Oiz, Durangoko mendiak, Gorbeia eta, jakina, Bilbo Handia.

 

 

Lepotik, pinudian behera joango gara (E), bidezidor argi batetik, baina baliteke erortzen diren adarrek etetea. Pista nagusi batera irten eta ezkerretik jarraituko diogu kilometro batez, gutxi gorabehera. Puntu batera iristean, igoeraren ibilbidea aurkituko dugu berriro, eta hortik Castañosera eta Regatora jaitsiko gara berriro. 

 

 

DATUAK

DISTANTZIA:16,61 KM

DESNIBEL: 925 M

GPSRAKO TRACK

 

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

SAIBIGAIN MAÑARIATIK - ITZULIA ITURRIOTZ AMILDEGITIK

 

 CASTELLANO

 

Mañariatik atera ginen (200 m) Urkiolarako norabidean (H) BI-623 errepidetik. Biribilgunean, herriaren irteeran, ezkerraldeko bazterbidera igaro ginen, martxaren arabera, inguruko baserrira iritsi arte. Han, errepidearen paraleloan doan bide bat hartu genuen, GR 229-rekin bat eginez, Mikeldi bidea. Berehala ekialderantz abiatzen da, baserrien artean. Untzillaitzen itzalean aurrera egin du San Martin baselizara (460 m) iristeko, gaztainondoz inguratutako eta euskal mitologiarekin lotutako parajea. 

 

Aurrerago, hegoalderantz egin genuen berriro, Elosuko lepotik eta Gatzagieta baserriaren ondotik igarotzeko. Metro gutxira, GR 229 Atxartera jaisten den puntura iritsi ginen, baina guk Urkiolako santutegirantz jarraitu genuen, kalbarioko begiratokian geratuz, Ailuitzetik Anbotora doan gailurreria ikusteko.

 

 

Urkiolan (720 m), tabernaren parean, Saibigainerako bidea hartu genuen (M) bere gurutze ikusgarriraino (943 m). Nekez gozatu ahal izan genuen Eskuagatx, Errialtabaso, Aramotz, Mugarra, Anboto eta Gorbeiako ikuspegiez. Eguraldiak okerrera egiten zuen, eta euria eta lainoak jaisteko ordua zela adierazten ziguten.

 

 

Mendebalderantz jaitsi ginen Akalarrako lepoa topatzeko (740 m). Jaitsiera elurrez beteta zegoen y eta luzea egin zitzaigun. Lepoan abeltzaintza-instalazio bat badago eta bertan zutoin adierazle batek markatzen du Mañariarako norabidea Iturriotzeko amildegitik (IE). Bideak Iturrioz errekaren ibilbidea jarraitzen du, benetan erakargarria den pago baso bat zeharkatuz. Gure txangoaren egunean elurra urtzen ari zen eta errekak indarrez jaisten ari ziren. Egia esan, paisaiak inguratzen zaituen une horietako bat izan zen. Pista Urkuleta auzoan amaitzen da, Mañariatik kilometro bat baino gutxiagora. 

 

 

DATUAK

DISTANTZIA: 16,8 KM

DESNIBEL: 798 M

 GPSRAKO TRACK

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

 

TOLOÑO MENDILERRORA BUELTA, SAN GINÉS ERMITATIK (BASTIDA).

 

 

 CASTELLANO

 

San Ginés ermitako aparkalekuan autoa utzi genuen (640 m). Aparkalekuaren ezkerraldean bi pista elkartzen dira. Iparralderantz doan eskuinekotik abiatzen hasi ginen, P.R.-ko marka zuri eta horiz seinaleztatua. 840 metroko kotan Ibilbidea ipar-ekialderantz biratzen da, eta Humilladero ermitara (1060 m) iritzi ginen, erorita, eta pixka bat aurrerago, Santa Maria de los Ángeles santutegiren hondakinetara. (1180 m). 

 

Gutxi gora-behera, norabide berarekin jarraitu genuen, eta Peña del Agujero (1271 m) izeneko muino harritsu bat igo genuen. Orduan, hego-ekialderantz joan ginen, Toloñoko harresian gora egiteko. Ezpelaren artean bide bat irekitzen da eta tontorrean dagoen gurutzean (1277 m) amaitzen da trepada txiki bat, oraingoan izotza zuena, igo ondoren.

 

 

Argazkietan ikus daitekeenez, goialdea elurtuta zegoen, hondakinei eta inguruneko harriei xarma berezia emanez. Harkaitz elurtuak eta Arabako Errioxako lautada marroi eta berdearen arteko kontrasteak puntu irreala ematen zion paisaiari, zerbait egokituko ez balitz bezala. 

 

Ekialderantz jaitsi ginen Toloño mendilerroaren iparraldeko isurialdera igarotzeko. Peña del Leon-tik gertu igaro ginen, baina ekialdeko orientazioari eutsi genion iparraldeko isurialde osoa estaltzen duen pagadian sartzeko. 

 

Riparasa mendiaren maldetan dagoen Anticuacha-ko amildegira iritsi ginen, eta, han, norabidea aldatu genuen (MIM). Pagadiaren azpitik eta gandor harritsuen itzalpean La Ortada izeneko zelai zabal bat, zeharkatu genuen. Baina puntu batean Anticuacha-ko amildegia iparralderantz doa eta guk norabideari eutsi behar genion (MIM). Guztiz izoztutako aska baten albotik igaro, eta “El Loro”-ko amildegian sartzen den bide batetik aurrera egin genuen, baina kilometro bat baino gutxiagora bidea ezkerretik utzi genuen (IM). Altuera irabaziz, Kalbarioko gainaren azpitik eta eskuinetik igarotzen den bidezidor bat jarraitu genuen. Hegoaldeko isurialdera pasa eta pagadi polit batean behera joan ginen. 

 

 

Bidezidorra hego-ekialderantz jaisten den pista batean amaitzen da, bost kilometro luzatzen dena San Ginés-ko aparkalekura heldu baino lehen. Pistak, bere ibilbidean zehar, "El camino del portillo del aire"-rekin bat dator eta zenbait aldiz aldatzen du norabidea (hegoalderantz, hego-ekialderantz eta hego-mendebalderantz), baina, bihurguneak eta norabide aldaketak gorabehera, ez du galerarik. Bidegurutzeetan, gure norabideari eutsi behar diogu. Behin bakarrik, hiru kilometroren buruan, bidea bitan banatzen da, eta erraza da nahastea; orduan, ezkerreko adarra hartu behar dugu. Bere azken zatian, mahasti batzuk ikus daitezkeen gune irekiago bat zeharkatzen du, eta, handik gutxira, itxulia amaitzen da San Ginés-ko baselizan berriro. Azken ohar bat: ohikoa da zati horren goialdean lokatz dezente duten eremuak aurkitzea.

 

 

DATUAK

DISTANTZIA: 14,24KM

DESNIBEL: 693 M

 

GPSRAKO TRACK

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

 

BARAKALDOKO MENDIEN ITZULIA.

 

 

 CASTELLANO

 

B.E.C.-tik (Bilbo Exibition Center-tik) (10 m) zuzendu ginen Retuerto auzora (H) eta hemendik Gorostiza auzora (H). Kiroldegian Castaños ibaiaren beste aldera pasatu ginen eta aurrera joan ginen zementozko aldapa bat aurkitu arte, etxe hori baten ondoan. Aldapa, oso pikoa, Basatxuko ur-biltegira ailegatzen da (SE). Ur- Biltegiaren eskuinera normalean oso hezea den bidezidor batek larreak zeharkatzen ditu altitudea hartuz, Santa Agueda-tik datorren pista heldu arte. Pistatik 500 metro (E) jarraitu genuen, orduan, gure eskuinera, pinudia zeharkatzen duen eta “Tostadero Alpino”-ren ondoan pasatzen den bidezidor bat hartu genuen. Bidezidorra Arroletzaren azpiko landetan amaitzen da.

 

Arroletzaren postontzitik (450 m) (H) bereizten gintuen arrapala igo genuen, eta jarraian, mendebalderantz, gora eta behera arin batean, Sasiburuko kordalaren hiru tontorrak lotu genituen: Arroletza, Tellitu (462 m) eta Sasiburu (458 m). Kordalaren ezkerraldean (H) Alonsotegi dago eta eskuinaldean (I) Bilbo Handia ikus dezakegu. Ingurune hau inguratzen duten mendiak, ezkerretik eskuinera begiratuz, honako hauek dira: hegoaldean Pagasarri, Ganekogorta eta Galarraga; atze-ohial bezala Salvada mendilerroa eta mendebaldean Trianoko mendiak, Eretza nabarmenduz.

 

 

Sasiburuko postontzitik Kukutxas (390 m) (o) lepora jaitsi eta, norabide berarekin, Humilladero (398 m), bere gurutze bereizgarriarekin, eta Peñas Blancas (462 m) gailurrak lotu genituen. Azken mendi hau kars txiki bat da, tontorrera iristeko zenbait bide dituena, orientazio berarekin. Hurrengo gailurretik bereizten gintuen lepora (448 m) (so) jaitsi ondoren, Apuko edo Ganeroitz (561 m) gailurrera amaitzen den palatik (SOS) igo ginen. 

 

Apuko mendebaldetik jaitsi eta Saratxotik datorren pistara iritsi ginen. Pistatik metro batzuk atzera egin genuen "Errekatxo" dioen kartel bat aurkitzeko. Hemen hasten edo amaitzen da, begiratu ahala, "Aranaren bidea". Bertatik (I) jaitsi ginen. Lehenik eta behin, jaitsiera nabarmena aurkitu genuen, nahiko irristakorra, baina 500 metrora bideak eskuinera egiten du eta aldapa desagertu eginten da. Aurrera egin genuen (IE), lursailez lursail, gutxi gorabehera, lau, basoaren lodieran sartuta. Kilometro bat egin ondoren, ezkerretara desbideratze bat aurkitu genuen, Etxebarriako urtegia inguratzen duen “PR Bi 210” bidearen marra zuri eta horiak dituena. 

 

 

P.R. jarraitu eta urtegira jaitsi (120 m) eta inguratu (lehenengo M eta gero IE). Horrela, Errekatxotik Castañosera doan bidearekin bat egin genuen. 100 bat metro eskuinera (EIE) (Regato aldera) joan ginen eta ezkerretara desbideratze bat aurkitu genuen. Aldapa aldapatsu bat hasten da, oso okertuta dagoen atalen batekin, eta Orcon tontorrera doana (IM) (444m). Ibilbidearen zati honek pinudi bat zeharkatzen du, Orcon mendi osoa estaltzen duena.
 

Orcongo tontorretik (IM), poliki jaisten den pistatik jarraitu genuen, eskuinera biratu eta jaitsiera (E) markatua hasten den arte. Olola errekara iritsi baino lehen (140 m), gure ibilbideak pista utzi eta ezkerrera (I) jotzen du, Errekatxotik Arnabaleko urtegira igotzen den errepidea aurkitzeko. Argalarioko hegoaldeko hegalean geunden. Mendiaren fatxada hau, deskribapen zehatz bat ezinezko egiten duten pista eta bidezidor ugariz estalita dago. Guk pista (I) bat hartu genuen, errepidetik abiatzen dena eta Elefanteko kobazulotik gertu igarotzen dena. Pista galgu gabe eta garaiera irabaziz, belardi garaienetara hurbildu ginen, baina buelta handi samarra eman genuen sastrakak saihesteko. Zelai batzuetan amaitu genuen, errepikagailuaren eta Mendibil mendiaren azpian eta eskuinaldean. Handik, ekialderantz, azken belardiak ggora joan eta Argalarioko tontorrera iritsi ginen (514 m). 

 

 

Argalarioko muino osoa zeharkatzeko orientazioa (E) mantendu genuen, antena batzuk dituen esparru batera iritsi arte. Bertatik jaisten da (E) pinudian amaitzen den aldapa aldapatsu eta belartsu bat.

Jaitsieraren puntu batean begiratokira igotzen den errepidearekin bat egin genuen, eta bertatik metro batzuk jaitsi eta pinudiaren azken zatia zeharkatzen duen bidezidorra (E) topatu genuen. Goronilloren oinetan (272 m) irten ginen, mendebaldeko aurpegitik igo genuena eta, jarraian, bere ekialdeko isurialdetik jaitsi ginen. Pistetatik behera jarraitu genuen errepidea aurkitu arte. Errepidetik jaisten jarraitu genuen, Argaletxe jatetxea aurkitu arte. Bertatik pixka bat aurrerago, ezkerretara jaisten den pista batek, zuzenean Retuerto auzoraino eraman gintuen.

 

Guztira, 24 kilometroko distantzia eta 1450 metroko desnibel.

 

 

GPSRAKO TRACK

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

 

PIEDRA BELLIDAREN KANALA.

 

CASTELLANO

 

Hasiera batean, Uraren kanaletik igo nahi genuen, baina orientazioan izandako bi akatsek Piedra Bellida-ren kanalera eraman gintuzten. Cares ibaia inguratzen duten mendi-hegal aldapatsuen arteko mendi-egun baterako irtenbide zoriontsua. 

 

Poncebos zubiko aparkalekuan martxa hasi genuen (220 m) eta Cares ibilbidera zuzendu ginen (HM), baina despistatu egin ginen, eta eskuinera desbideratu ordez, azken eraikinak igaro eta gutxira, "Cares ibaiaren ibilbidea" bezala markatutako ibilbidea hartzeko, zuzen jarraitu genuen ibaiaren ibilgu berera, zenbait kilometrotara, doan pistatik. Handik, gure akatsa ulertu genuenean, 400 metro atzera egin genuen, 150 metroko desnibela gainditu ondoren ibilbidera zuzenean igotzen den bide bat aurkitzeko.

Ondo bideratuta, hiru kilometro, gutxi gora behera, egin genituen, Puente Viellara (340 m) jaisten den bidezidorra aurkitu arte. Zubi hori egoera onean dago, eta ibaiaren beste aldera arazorik gabe igaro ahal izan ginen.

 

Ibaiak paisaia menderatzen du honaino: tontor mugakideetako hormen artean basatiki zizelkatutako kanoia; ibilgua, isiltzen ez den ur gardenarekin; Puente Viellako lanbroa, ibaiaren gainetik pasatzeko unea sorginduz.

 

Hala ere, une honetatik aurrera igoera gogor bat hasten da ia ezinezko aldapetan. PuenteViella igaro bezain laster, metalezko sirga bati heldu genion, harrian zizelkatutako eta lanbroak bustitako maila batzuetan aurrera egiten lagundu ziguna, oso irristakorrak izanik. 

 

Pando Culiembro-tik jarraitu genuen, sastraka askoko aldapa belartsu batetik. Bidezidorrak, sigi-saga bat marrazten du (HE), eroritako txabola batzuen ondotik pasatzen da, eta beste txabola, erantsita ere, duen zelai batean amaitzen da, La Quintana (640 m). Mendebaldeko mendigunea eta Cares ibaiaren ertza gure eskuinean geratzen dira, benetan bertikala den eta edertasun handikoa den eszenatoki bat sortuz. 

 

 

Hego-ekialdean, Piedra Bellida-ren kanala irekitzen da. Lehendabizi jou txiki bat zeharkatu genuen bere ezkerraldetik eta gero kanaleko aldapa aldapatsuan gora joan ginen. Hasierako asmoa kanaletik igotzea zen eta behin helduta puntu batera eskuinerantz jo Turonero Cimero igotzeko eta Ría-ren kanalera igarotzeko, baina ez genuen pasabidea ikusi. Beraz, Piedra Bellida-ren kanaletik jarraitu genuen, norantza ipar-mendebalderantz aldatzen duena eta Cerredoko lepoan amaitzen dena (1560 m), Cueto del Trave-ren oinean. 

 

 

Amuesaren saroirantz jaitsi ginen (M). Distantzian lerrokatuta ikusten diren hiru etxolek, Amuesaren kanalaren hasiera markatzen dute (1401), non jaisten jarraitu genuen (M) Bulnesera iritsi arte (700 m). Tejo-ren kanaletik jaistea besterik ez zitzaigun geratzen, Bulnes edo Tejo ibaiaren ibilguari jarraitzen dion bidetik eta Poncebos zubian amaitzen dena. 

Guztira 23 kilometro egin genituen eta 1600 metroko desnibela igo genuen. Kontuz! Desnibel metatuari buruz wikiloc-ean agertzen diren datuak ez dira errealak.

 

 GPSRAKO TRACK

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK