Beste ibilbide bat Burgos iparraldeko merindadeetan. Ez dakit zenbat aldiz igo naiz Castro Valnerara, baina urte batzuk neramatzan neguan igo gabe. Beraz, duela bi aste aukera izan nuen eta hona hemen esperientziaren laburpena.
Las Machorrasetik Lunadako mendatera igotzen den BU-572 errepidean, ezkerretara desbideratze bat dago, "Castro Valnera" dioen adierazle batekin. El Bernachorantz (M) doa pista bat, zementuzkoa lehenik eta lurrezkoa gero. El Bernacho etxola pasiegoen multzo bat da, Castro Valneraren ekialdeko aurpegiaren oinetan.
Autoarekin kilometro bat aurrera egin ahal izan genuen, pistan barrena, baina elurteek eta izotza azkar urtzeak arrastaka eraman eta apurtu dute pistako zati bat. Beraz, autoa utzi behar izan genuen Bernachoraino iritsi aurretik. Hala ere, Blogean zintzilikatu dudan tracka Bernachon bertan hasten da.
Ibilbidea marka berde, hori eta zuriak dituen zutoin baten ondoan abiatzen da, (1100 m). Elurrik gabe bidezidorra ikusiko zen, baina igo genuenean manto zuriak gainazal osoa estaltzen zuen. Pagadian (H) sartu ginen, elurretako arrastoei jarraituz. Lehen unetik kranpoiak jantzi genituen elurra gogorra zelako.
Baso-eremua gainditu ondoren, hego-mendebalderantz jo genuen, La Canal bidea hartzeko, Cubada Granderen eta Castro Valneraren artean. Lepora iritsi baino lehen, lekurik makur eta ilunenetan, elurra gogorrago zegoen eta kontuz ibili behar izan genuen. Horrela, La Canal lepora iritsi ginen (1440 m), lehen aipatutako mendiak eta Capia bereizten dituena.
Castro Valneraren hormara hurbildu ginen, eskuinetara, ikusten diren bidezidor trazuei jarraitzeko (M). Nonbait elurrak bidea estaltzen zuen, eta kontuz igaro beharreko makurdura batzuk sortzen zituen. Hormaren goiko aldera doan korridorera iritsi ginen. Korridore hau ipar-ekialderantz (1500 m) mailaka igotzen den kalezulo bitxia da.
Eskien eta kranpoien arrastoek iparralderantz eraman gintuzten, arrapalen bidez, hasieran nahiko inklinatuta, baina gero leundu egin ziren. Aurrean genituen goialdeko bi muino bereizgarriak: El Alto de los Dojos ezkerrean eta Castro Valnera eskuinaldean. Castroren gailurrera iritsi ginen, muinoaren erdialdetik.
Eguna garbi zegoen eta paisaiaz gozatu ahal izan genuen: ekialdean Las Motas base militarreko bolarekin, Peña Lusa y Los Porrones, La Imunia, Picon Blanco; hego-ekialdean Los montes de La Peña, la sierra Salvada, Gorbea; mendebaldean Picos de Europa eta Alto Campoo, elurragatik horizontean argi eta garbi bereiziak.
Gailurretik ekialdera dagoen eremu mailakatutik jaitsi ginen. Gero, gutxi gorabehera, igotzeko bide beretik jarraitu genuen, eskiatzaile talde baten oinatzei jarraituz. Bidea ez da berdin-berdina izan, baina oso antzekoa.
DATUAK
DISTANTZIA: 7,3 KM
DESNIBEL POSITIBOA: 620 M
No hay comentarios:
Publicar un comentario