CASTELLANO
Ibilbide zirkularra "Los Altos de Asón" zeharkatuta.
Glaziazioren izotzak kentzean, kareharria mila modutara zatitu zen,
bazter eta pasarteak utziz, ederrak izateaz gain, harritu eta hunkitu
egiten dutenak. "Los Castros de Horneo", "Las Hazas
del Respiradero" eta "Canalahonda" dira horren
adibide.
Altos de Ason-go aparkalekuan hasi genuen ibilbidea (680 m),
ipar-mendebalderantz, Alto de la Posadia doan pistatik.
“Alto”-ra iritsi
baino lehen, zutoin adierazle batek PR-S 77 COLINAren norabidea
seinalatzen du eskuinean. Mendixkarako bidezidorra hartu (IE) eta
Sotio txabolara iritsi ginen. Metro batzuk aurrerago, mugarri batek
beste bidexka bat markatzen du ezkerretik, Horneoko kastroetara
doana. Hemendik aurrera, oro har, mendebalderantz egin genuen.
“Los Castros de
Horneo-ek leku berezia osatzen dute, glaziarren higadurak
zizelkatutako kareharrizko labirintoa. Ez da malda handirik igotzen
eta ez da distantzia handirik egiten, baina Kastroen zeharbideak
ibilbidea adierazten duten mugarrietan kontzentratzea eskatzen du,
eta kontuan hartzea harkaitzean gaudela, non eskuak behin baino
gehiagotan erabili behar diren. Gora eta behera, "Canalijo
kanoia" edo "Cuadralijo", Manhattan ere esaten zaiona,
nabarmendu behar da. 20 metrotik gorako hormak dituen pasabide bat
da, Manhattango kalezuloetatik paseatzen ari dela ematen duena, etxe
orratz ikaragarriz inguratuta.
Baina Sagar Handiarekiko
konparazio hori erabat subjektiboa da. Niretzat, izpiritu fantastikoa
naizenez, duela gutxi Altos de Ason-go ibilbideen liburu batean
irakurri nuen zerbait gehiago iradokitzen dit: "OJANCANOAREN"
EGOITZA. "Ojankanoa" azpimunduko pertsonaia bat da,
Kantabriako mitologian gaiztakeriaren ordezkaria. Begi bakarreko ogro
bat, artzainak setiatzen zituena, artaldeei eraso eginez, eta mendiko
zokorik ezkutuenetan bizi zena. Leku horiek, "Los castros de
Horneo", "Canalahonda" edo "Las Hazas del
respiradero", munstro horren bizilekuak izan zitezkeen. Edo,
hobeto esanda, herri-irudimenak Ojankanoko egoitza ibilbide honetan
egin genituen harkaitz artean koka zezakeen.
"Los Castros"
en korapiloak gainditu ondoren, "Turrutuerta" kobazulora
iritsi ginen eta malda leunatik jaisten hasi ginen "Concinchao"
txabola dagoen pagadiaraino. Bidezidorra galdu gabe, eskuinerantz jo
genuen bidegurutze bateraino. Bidegurutze horretan bat egiten dute
Hazas del Respiradora igotzen den bidexkak (eskuinekoa) eta
Canalahondara doanak. Glaziazioak zizelkatutako beste leku batera,
Hazasera, jarraitu genuen, eta han korridore batetik, hainbat metroko
pareten artean, ibili ginen, Moncrespo pagadiaren barruan.
Aurreko
bidegurutzera itzuli eta Canalahondarako bidea hartu genuen.
Kilometro bat pasatxo eginda, 30 metro zabal den korridore zabal
batean sartu ginen, 20 metro baino gehiagoko pareten artean sartuta.
Pagadi hostotsu bat garatu da barruan. Ibilbidea egun bero batean
egiten bada, eskertzen da hormen itzalean dagoen
freskura.
Korridorearen beste muturretik, "Otsoen" lepora irtengo
gara. Han, bidexka batek ekialderantz hartzen du, eta baso txiki
batean sartzen da, "Brenalengua" inguruan. PR-S 74
BUSTALVEINTE baliza zuri-horiak aurkitu ditugu. Basoa txabola baten
parean utzi, eta pista batean sartu ginen, Brenavintoko lautadan
barrena, "Alto de la Posadiaraino", autoa utzi dugun
aparkalekutik gertu.
DATUAK
DISTANTZIA: 14,5KM
DESNIBEL POSITIBOA: 700 M
No hay comentarios:
Publicar un comentario