CASTELLANO
Beste klasiko bat, baina ez nau nekatzen. Tontorretik egindako bistak Picos de Europako onenetakoak dira. Gainerakoan, igoera eskuragarria, goi-mendiaren zaporearekin.
Teleferikoa utzi bezain laster, ikusmenak arreta kendu zigun. Hegoaldean, Alto Carrión (Curavacas, Peña Prieta, Espigüete, etab.) eta, lehen planoan, Coriscao gailurrak ikus daitezke. Mendebalderantz, eta Picos mendigunearen barruan, Peña Remoña, La Padiorna, San Carlos tontorra eta Altaizko dorrea.
Kabletik (1.850 m) Cabaña Veronicara eta Horcados Rojosera igotzen den pista (NO) hartu genuen. Denbora gutxian Cobarrobres muinora iritsi ginen (1.920 m). Gure buruen gainean, Peña Olvidadako pareta malkartsuak altxatzen dira.
Pistan aurrera jarraitu genuen. Gure eskuinean, Peña Vieja, Torre de Coteras Rojas eta Picos de Santa Anaren mendebaldeko hormak daude eta, gure aurrean, perspektiba itxiz, Horcados Rojos eta Tesorero.
Vueltonara (1.920 m) iritsi ginen, Cobarrobresetik metro bat ere igo gabe, baina hemen bidea okertzen hasten da eta, pixkanaka, gogortu egiten da, Peña Viejarako norabidea markatzen duen kartel adierazle batera iritsi arte (2.220 m).
Orain norabidea aldatu genuen ekialderantz. Aldapa gehiago pikatu eta La Canalona izeneko kanal batean sartu ginen. Santa Ana mendien eta Coteras Rojas dorrearen artean dago. Igo ahala, Kanalona osoaren buru den pinakulu ikaragarri bat agertzen da gure gainean: Kanalonako Orratza. Amaieran, lursaila deskonposatuta dago eta, bidexka argi bat dagoen arren, zaila da aurrera egitea.
Kanalonako lepora iritsi ginen (2.440 m). Eskuinetara, hego-ekialderantz, mendi-puska bat dago, inguruko tontorretako kotarik altuena duena. Peña Vieja. Hemendik gutxira ipar-mendebaldeko hegaletik igo ginen. Hasieran, ibilbideak bide bat jarraitzen du, baina hau desitxuratu egiten da. Nabarmenenak diruditen marrak bilatu eta gailurrera iritsi ginen: Peña Vieja (2.6 17 m).
Panoramika erabatekoa da: ekialdean, ekialdeko mendigunea, Morra de Lechugales eta Pico Cortés bereizten dituena; mendebaldean, hondoan, Peña Santa de Castilla, mendebaldeko mendigunean; mendebaldean ere bai, baina lehen planoan, eta erdiko mendigunearen barruan, Madejuno, Tiro Llago, Torre Blanca, Llambrión eta La Palanca dorrea; hegoaldean, batzuk aipatzearren, Naranjo de Bulnes, Peña Castil eta Torrecerredo.
Bide beretik itzuli ginen, baina kontu handiz gainaldea jaisterakoan, oso inklinatua delako eta labaintzen diren harritzarrak dituelako.
Oharra.- Postean zintzilikatzen dudan tracka ez dut nik grabatu. Wikilocetik hartu dut eta bat dator gure ibilbidearekin.
DATUAK
DISTANTZIA:
DESNIBEL POSITIBOA:
