Urtero bezala Barakaldoko Mendi Taldeak bere mendi astea "ALPINASTEA 2014" anolatzen du. Gaur egun puntan dagoen alpinismoari buruz lau hitzaldi, argazki emanaldiez baliaturik, izango dira. Hona hemen ekitaldia adierazten duen kartela.
domingo, 12 de enero de 2014
lunes, 16 de diciembre de 2013
NOCITOTIK, LA PILLERA TROKAN ZEHAR IBILBIDE ZIRKULARRA
Nocitotik Tozal de Guararako bidea hasten den toki berean ibilbide honi hasiera eman genion. Nocitoko zubitik, pista batetik, hegoalderantz 2 kilometroko bidea egin genuen, Gautizalema errekarekiko paraleloak. Bidegurutzera ailegatu ginenean ezkerretik erreka gurutzatu genuen. Seinal-zutoiak adierazten duen norabidea jarraitu genuen la Pillera trokan sartzeko. Kanalizazio bat aurkitu genuen eta zenbaitetan la Pillera erreka zeharkatu genuen. Lurrekoaren arabera errekaren ertz batetik edo bestetik doan pista segitu genuen ekialderako norabidearekin harik eta beste seinal-zutoi batera ailegatu arte . Bertan bidea bitan banatzen da. Batek, Tozal de Guararako norabidearekin, ezkerrera jotzen du eta besteak la Pillera errekazulotik aurrera jarraitzen du. La badina de Estañonero aurkitu genuen, toki ederra benetan. Handik gutxira Brazo de mar deritzoten lekuan eta ibilbidearen amaieran geundela adierazi zigun beste seinale-zutoi bat ikusi genuen. Metro batzuk aurrerago Fuen del Guaril-era heldu ginen, la Pillera errekaren iturburua delarik. Ibilbide zirkularra egitea gure asmoa zenez ibaiaren ibilgu lehorratik jarraitu genuen errekazuloen arteko bidegurutze batera ailegatu arte. Harri pliek Las Cañatas trokatik iparralderantz, ezkerrerantz, eraman gintuen. Bidezidorra trokaren eskuinatik igotzen da Tozal de las Cañatas-en azpiko lepora ailegatu arte, gero Nocitirako jaitsiera suabe, mendebalderantz, hasten du. Bideak 11km ditu baita 300metroko desmaila ere.
Nociton sartu baino lehen San Urbez-en santutegi romanikoa bisita daiteke.
domingo, 8 de diciembre de 2013
TOZAL DE GUARA NOCITO-TIK
Ibilbide zirkularra, oso atsegina eta erabatekoa. 22 km ibili genituen eta 1400 metrotako tartea igo genuen. Nocito bailaran zehar ibiltzen ginen bitartean Guara mendilerroaren gailur nagusira, Tozal de Guara-ra, igo ginen.
Nocito-ra ailegatzeko Sabiñanigo-an Huescarako norabidearekin N-330 hartzen da eta 14-15 kilometrotara, ezkerretarako errepidetik, Boltañara zuzentzen den errepidetik joan Nocitoraino (A-1604). Beste aukera da Arguis-etik joatea. Sabiñanigo-tik N-330, Huescarako norabidearekin ere, hartzen dugu. 35 kilometrotara heltzen gara Arguis-era eta bertan Nocitorako mendi errepidetik jarraitzen dugu. Hilabete hotzetan bi mendi errepideen bazter batzuetan izotza izan daiteke.
Ibilbideak ez dauka galtzerik, seinal-zutoiez, mugarriez eta, batez ere, bidezidor batez markaturik dagolako. Nocito-ko zubitik 2 km ibili genuen pista batetik, hegoalderantz, Gautizalema errekarekiko paraleloak. Seinal-zutoi batera aileatzerakoan ezkerretara biratu, Gautizalema erreka zeharkatu eta (E) La Pillera errekaren amildegian sartu ginen. Behin baino gehiagotan, kontu handiz izotzagatik, zeharkatu behar izan genuen errekaren ondotik jarraitu genuen. Ubide-mota batetik pasatu ginen eta errekaren zati honen bazterrez gozatu genuen. 2,5 km ibili eta gero Tozal de Guara-rako norabidea adierazten duen beste seinal-zutoi batera heldu ginen. La Espatula amildegiaren pinuditik hasi ginen igotzen. 1200 metrotako kotaren aldean bidezidorrak eskuinera jo (HM) eta jarraitzen du , batez ere igotzen, baina noizbehinka jaisten, Petreñales lepora arte. Bidean ikusi eta fotografiatu genuen Huescako Pirineo mendilerro osoa, Bisaurin-etik Vignemale-raino ¡Ikaragarria!. Behin mendilepoan eskuinetara La Punta de Corcurezo daukagu. Bertan beste seinal-zutoi batek adierzi zigun gure bidea (HE),ezkerretara. Pinudi batean sartu ginen, El Chinebro iturritik pasatu, el Raso de Hongos-era heldu. Jarraitu genuen hegoekialderantz El Tozal-aren hegoekialdeko ertza pasatu arte. Orduan norabideaz aldatu ginen, iparekialderantz, aldapa pikoa gainditzeko tontorra arte. Asken aldapa hau igotzeko seinal-zutoi batek bi aukera ematen dizkigu edo “Pedrera”-tik edo “Abadejo”-tik, gandorratik, igoz. Gutxi gorabehera antzekoak dira. Abadejoarena hartu genuen eta alhegin handiez falta zaigun 400 metrotako tartea igo genuen. Tontorretik, iparralderantz, Pirineo elurtua, bere osotasunean, Bisaurin, Axpe, Collarada, Pala de IP, Peña Escarra, Partacua, Palas, Arriel, Balaitus, Arlas, Garmonegro, Infiernos, Cilindro, Perdido, Añisclo, Vignemale eta ahazten zaizkidanak, heoalderantz Calcón urtegia eta ekialderantz Guara mendi lerroa.
Jaitsiera hasu genuen(EIE) urrengo lepora ailegatu arte, bertan mugarriek adierazi zizkigun iparraldea eta gure bidea. Norabideari eutsiz pinudi-izeidian sartu ginen. Tarte baten buruan bidezidorrak mendebalderantz biratzen da pista batean amaitzeko Fenales basoko etxolatik oso hurbil. Pistatik jarraitu genuen metro batzuk, gero eskuinetara eta jarraian ezkerretara biratu ginen Nocitora eraman gintuen bidezidor bat (MIM) hartzeko. Asken zati honetan Nocitorako bidea ondo markaturik dago seinal-zutoiez.
Ze Ibilbide ederra!
lunes, 2 de diciembre de 2013
MASCUNGO ARROILA
Guara mendilerreoa, Pirineoetako hegoalderantz, kareazko mendilerroa da. Bero eta Mascun ibaiek zeharkatzen dute arroil sakonak zizelkatuz, baita harrizko paisai izugarriak sortuz ere. Bertan kirol desberdinak egiten dira baina agian arroil-jaitsiera ospetsuenetariko bat da. Guk joan ginen beste asmo batekin. Paisai izugarri hau gozatzen utz ziezagun Ibiltaritza-ibilbide bat ibili nahi genuen. Hasi baino lehen esan beharra dago ibilbide hau egin baino lehen ibaibidearen ur-maila nola dagoen jakin behar dugula. Ur gutxiarekin baino ezin da egin. Azaroa hil egokia izaten da.
Ibilbidea oso erreza da, ez dago galtzerik. Rodellar herritik jaitsi ginen Mascungo arroilara, iparralderantz. Bidea markaturik eta baizatuta dago, baita herrian bidea azaltzen digun kartela aurki daiteke ere. Lehenengo unetik, ibaiaren igadura dela eta, harriek eta amildegiek hartu dituzten itxurak oso ikusgarriak egin zitzaizkigun. Ibaibidean sarturik ibili ginen (I) ur gutxiarekin. El Castillo Baselizaren eta Mascungo iturriaren ondoan pasatu ginen. Jarraitu (IM) ibaibidea utzi gabe eta hiru kilometrotara bidegurutz batera heldu ginen. Bidea banatzen da ezkerratik Orin herrira igo eta eskuinera ibatik jarraitu, gure bidea. Bertan ikus daitezke bitxiak diren harrizko eraketak, La Ciudadela eta La Cuca de Vellostas deritzenak. Argazki pilo bat atera genien arroilaren hormetan dauden kobei eta puro-itxura duten eraketa erraldoei. Ibaibidearen erdian dagoen harrziko bola erraldoi bat, "El Bolo dó Real" oso bitxia egin zitzaigun ere.
Hemendik aurrera bidezidorra ez da oso nabaria, kontu handiz ibili behar da. Ibaiaren hormak ixten diren ondorioz ertzeetatik ibilbide paralelo ibili behar genuen, batzuetan maldeetatik trepatuz eta besteetan ibaibidearen harriak sahiestuz, baina beti bidezidorra, mugarriak edo seinale-zutoiak jarraituz. Horrela beste harrizko eraketa bitxi batera ailegatu arte, " El Beso" deritzona. Urak zizelkatu du ate obalatu bat eta goiko harriek elkarri pot egiten diotela ematen dute. Hemen ibaibidea sakonagoa da, eta eskuinetik, joatearen arabera, atera beste biderik ez zegoen. Muxuaren beste aldera pasatu ginen malda malkartsu batetik. Metro gutxietara Otin Turmo mtik igotzeko bidea adierazten duen seinal-tantai bat aurkitu genuen. Aldapa igo genuen El Turmo bidetik, zig-zag eginez. 250 metroko tarte gainditu mendilepo batera ailegatu arte nondik eskuinera ikusi ahal genuen Otin herria eta gure aurrean, hondoan, El Tozal de Guara.
Mendilepotik, pista batetik, (IM) Otinean sartu ginen, herri hustuta, etxeak eta eliza erortzear daude. Seinal-zutoiak jarraitu genituen (M) herria zeharkatzeko. Gero, Iparralderantz, itzulera hasi genuen berriro Mascunera jaitsiz, hain zuzen ere goizean pasatu ginen bidegurutzera, La Ciudadela-ren eta La Cuca de Vellostas-en ondoan. Rodellar-era heltzeko asken zatia goizean egin genituen urratsak berriro ibiliz amaitu genuen
viernes, 22 de noviembre de 2013
EL CURRO. ESPINOSA-KO LAS MACHORRAS-EAN.
Ibiltaritzaren ohiko ibilbidea da. 15 edo 16 km ibiltzen dira eta 550 metrotako aldea igotzen da "El Curro"-ra igotzeko. "El Curro" Izen bereko zirkoren ikuspegi zoragarriak dauzkan muinoa da. Ikus daiteke ere inguruko mendiak: La Horadada , Cubada Grande, Cubada Pequeña eta Castro Valnera.
Lunadarako errepidean, Trueba Ibaiaren gaineko zubian hasi ginen ibilbidea, "La senda del Bernacho" hasten den lekuan hain zuzen ere, marrak zuri-horiak. Bertan beste ibilbide bat hasten da ere "La vuelta a Salcedillo" marrak zuri-urdiñak. Gure ibilbide oso argi balizatua eta markatua dago marra zuri-gorriez.
Hiru ibilbidea ibiltzen dira batera lehenengo 800 m (Lehen IM eta gero M). Seniale-zutoi batek adierazten du "El Bernacho"-rako bidea eskuinera. Jarraitu genuen aurrera, Lunada erreka zeharkatu genuen eta beste bidegurutze batera heldu ginen. Orain eskuinera jo genuen ezkerratik jarraitzen duen "Salcedilloko bira" (esteka) utziz. Salcedilloren borden artean segitu eta altitude pixka bat irabazi genuen. Trueba ibaiekiko paralelo ibili ginen erdi aroko zubira iritsi arte. Iparralderantz biratu ginen eta altitude irabazten hasi ginen La horadada mendia gure aurrean izanik.
Hemendik aurrera bideak iskinen bat egin zuen, pagadi batetik pasatu eta El Curro zirkora ailegatu zen. Zirkoren lautada belardi eta borda pribatuak hartuta dago. Pistak beste iskin bat egin zuen eta hegoekialderantz igotzen jarraitu zuen. Gero berriro bira egin zuen, iparmendebalderantz, muino baten gailurrera ailegatu zen , bertan seinale-zutoi batek adierazi zigun El Curroan geundela. Itzuli ginen bide beretik.
domingo, 17 de noviembre de 2013
GAMUETAKO BASOA. LINZAN, ANSÓ.
"Gamuetako basoa" Linza aterpetik hasten den ibilbidea da. 7,5 km egiten ditu eta 300m aldea igotzen du. Erraza baina ikusgarria, batez ere udazkenean, basoa koloreez hornitzen denean zuhaitzak hostoez biluzten dira baino lehen. Bidea ondo balizatua eta markaturik dago marra berde eta horiez.
Linza aterpetik Zaldiaren igarobidera igo genuen (H) pagoen artean gogorra ez den aldapa batetik. Gero jaitsi ginen hegoalderantz, belardien artean, aurrerago basoan sartzeko. Kilometro batera norabideaz aldatu ginen ekialderantz eta Plana de Diego-tik datorren errekatxo baten ibarbideari jarraitu genion.
Beste kilometro batera, gutxi gorabehera, erreka zeharkatu, hegoaldera jo eta belarrezko aldapatxo bat igo genuen eta Gamuetako basoan sartu ginen. Jaitsiera hasi genuen Gamuetako amildegitk mendebalderantz biratuz.
Egurrezko zubitik zeharkatu genuen errakaraino jaitsi ginen. Norabidea galdu gabe, bertan hasten zen pista bati jarraitu genion errepidera arte, klerikoen iturriaren parean. Errepidetik, iparalderantz, heldu ginen berriro Linza aterpera. Udazkenean pagadiaren edertasunaz gain, Txamantxoiaren ikuspegiak gozatu ahal genituen.
lunes, 11 de noviembre de 2013
UBEGI, BAIAS-EN JAIOTZE. GORBEIAREN BIOTZEAN.
Areatzatik Pagomakurrera igo ginen. Bertan Arrabako landetarako pista hartu genuen (H). Aldabe pasabiderantz jarraitu genuen (HE) Zastegi landetara heldu arte. Pasabide hau Gatzarrietaren gailurrak menperatuta dago. Norabideaz aldatu ginen, orain mendebalderantz, Zastegi zutarritik pasatu eta jaisten den bidezidor bat hartu genuen. Borden artean jarraitu, Urratza-puska eskuinera izanik. Eroritako aritz baten enbor handia aurkitu genuen eta orduan Padrobaso edo Zastegi errekaren bidean sartu ginen eta iparralderantz metro batzuk igoz errekaren jaiotzera iritsi ginen, Ubegi. Baia ibaiak lehen metroetan hartzen duen izena Pedrobaso da. Koldo Mitxelenaren ustez, Baia izena dator euskeraren ibaia hitzatik.
Joan eta etorriko 12 km izan ziren eta igo genuen 500 metroko alde metatu positiboa.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)