MONTE BEDON CUESTAHEDOTIK.

CASTELLANO

Ibilbide zirkularra eta polita, Bedonen amildegiak zeharkatzen dituena. Erreza egiteko, badauzka 6 kilometroko distantzia eta 300 metroko desnibela. Ibilbide osoan Merindad de Montijaren ikuspegi zoragarria begiezten da.

Ibiltzen hasten gara Cuestahedoren elizan (790 m), herriaren barruan. Elizaren ondoan dagoen etxe baten ezkerreko aldetik pista bat igotzen hasten da, leunki, iparekialdeko norabiearekin. 200 metrotik gertu gurutze batera heltzen gara, bertan ezkerrera biratzen gara, hegoalderantz. Ur-gordailu batetik pasatzen gara eta pistatik jarraitzen dugu. Pixka bat aurrerago pista bidezidor bihurtzen da. Aldapa gora doa nabarmenki, hegoaldeko norabidea eutsiz, eta goiko aldean ikusten diren harri handiak erreferentzia bezala edukiz. Bidezidorra landarez beteta dago baina ez da ixten. Siga-saga batzuk eginez harri handien parean ailegatzen da (980 m), amildegiaren goiko aldean. Gutxi gorabehera Bedonen altitudera iritsi gara. Gure aurrean bertako pinudi bat daukagu eta gure eskuinera, iparmendebalderantz, dagoeneko Bedonen gailurran kokatutako telebista errepetidoreak ikusten dira. Tontorrera ailegatzeko abereen bidezidorrak edo amildegiaren ertzea jarraitu behar ez dugu besterik. Tontorrean, errepetidorez gain, Mendizaleak Taldearen buzoia aurkitzen dugu (1091 m).

 

Igoeran zehar fotografiatu ditzakegu Montija bailara, Picon Blanco eta Caballo mendilerroa, Zalama eta Ordunteko mendiak, Quincocestik gertu dauden Peña Mayor eta Peña Hornilla. Goiko aldean, hegoalderantz ikus daiteke ere Tesla mendilerreoa. Tontorretik, gainera, iparralderantz, dauzkagu Espinosa eta Castro Valneraren inguruko mendiak eta mendebalderantz Sotoscueva bailararen mendiak eta amildegiak Picón, Citorca, Neveron del Poyuelo eta Somo de Guzmantara.

Itzultzeko zuzendu ginen Bedonen eta Piconen arteko lepora, hegomendebalderantz. Bertan Bedonen amildegiak inguratzen dituen pista hartzen dugu, lehenik iparekialderantz eta gero ekialderantz. Ibilbidearen hasieran aurkitu genuen gurutzera heltzen gara eta askenean berriro Cuestahedon.

 

 

 

DATUAK

DISTANTZIA: 6,18 KM

DESNIBEL: 315 M

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

GPSRAKO TRACK

PICO MURCIA CARDAÑO DE ARRIBATIK

CASTELLANO

Alto Carrion-en asteburua osatzeko, igandean Pico Murcia igo genuen. Ibilbideak 12,5 km-ko distantzia eta 960 metroko desnibela ditu.

 

 

Cardaño de Arribaren aparkamendutik ibiltzen hasi ginen (1440 m). Las Lomas errekarekiko paralelo doan pista (I) hartu genuen. Metro batzuk aurrerago seinal-tantai bat aurkitu genuen, norabide desberdinak adierazten dituena. Pico Murciarako norabidea adierazten du ere, baina bideak Valcabe errekan amaitzen du eta udaberrian, ur handiekin, ezin da pasatu, udan edo neguan ez dago arazorik. Hasierako pistatik jarraitu genuen seinal-tantaiari jaramonik egin gabe. Valcabe errekaren gainetiko zubira heldu ginen, zeharkatu genuen eta bere ezkerreko ertzetik jarraitu genuen (I). Pixka bat geroago, gure eskuinetik jaisten den beste errekatxoaren gainean  egurrezko eta ezegonkor zubi bat zeharkatu genuen. Valcabe errekaren bailaran sartu ginen mendebaldeko norabidearekin, Pico Murciak, Las Zamurdias-ek eta Peñas Malas-ek osatzen duten zirkoa gure aurrean geneukala.

Behin bailararen hondoan harri-pilek eta bidezidorrak  bidea adierazten dute (IM) aurrean dagoen harresia gainditzeko, Pico Murcia-ren ekialdeko isurialdearen azpian. Eskuinera jo genuen bihurgun handi bat egiteko, gero sigisaga eginez, eta HM norabidearekin, mendiaren hegoaldeko isurialdean kokatu ginen. Tontorrera ailegatzeko aldapa luze eta pikoa falta zitzaigun, goiko aldean oso pikoa. Asken metroetan zati bat trepatu behar dugu harrizko irtengune bat gainditzeko, baina arazorik gabe, erraza. Aldapa igo genuen bitartean gure atzean geneuzkan La Cerezuelaren-kordala eta Espiguete.

 

 

Tontorrak buzoi bereizgarri bat dauka (2351 m). Erlojuaren horratzak jarraituz Alto Carrion-en tontor nagusi guztiak ikus ahal genituen Espiguete, Peñas Malas, Pico Cuartas, Pico Lomas, Mojón de las tres provincias, Monte Infierno, Peña Prieta, Curavacas, eta iparralderantz, hondoan, Picos de Europa.

 

 

GPS-RAKO TRACK

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

PEÑA PRIETA CARDAÑO DE ARRIBA-TIK

CASTELLANO

Ibilbide gogorra, 1475 metroko desnibela igotzen da eta 21 kilometroko distantzia ibiltzen da. Nahiz eta meteorologiak esan asteburuan eguraldi ona egingo zuela, larunbatearen goizean zirimiri egin zuen eta eguerdiraino ostarteak ez ziren agertu. Haizeak gogor jo zuen eta hotz- sentzazioa handitu zuen. Halaere, goi-mendiko egun zoragarria pasatu ginen.

Cardeño de Arriba-ko aparkamentutik (1420 m) pista hartu genuen (I). Pistak Las Lomas errekarekiko paralelo aurrera egiten du, eskuineko ertzetik. Valcabe erreka (Valcabe zirkutik, Pico Murciaren azpian, etortzen dena) eta Las Lomas erreka (Las Lomas urmaeletik etortzen dena) batzen diren lekutik pasatu ginen. Las Lomas errekak ur behera errekari izena ematen dio emari gehiago edukitzen duelako. Tarte honetan errekek ur-jauzi txiki batzuk egiten dituzte baina udaberrian ur asko daramatenez paisaiari indarra ematen diote. Hasi ginenetik kilometro batera, gutxi gora behera, Valcabe errekaren gaineko zubira heldu gara, zeharkatu genuen eta norabideaz aldatu ginen, lehenik E eta gutxira IE, Las Lomas errekaren bidea jarraitzeko.

Bidea ondo markaturik dago. Seinal-tantaiek eta egurrezko hesolek “La senda de Las Lomas” bidea adierazten dute. Gure aurrean zeuden maldetatik ur jauzi batek atenzioa eman zigun, Ves-eko ur jauzia. Segidan pistak bihurgune zabala egiten du, IM-rantz zuzenduz, bigarren zubira heldu arte (1640 m), aldi honetan Las Lomas errekaren gainean. Zeharkatu ere eta Hormaz delako lekuan igotzen hasi ginen (I). Landen, txilardien eta ote zurien artean aurrera egin genuen. 2060 metroko kotara heldu ginen, Agujas de Cardaño-tik gertu, orduan iparmendebalderantz biratu ginen Las Lomas urmaelera, metro gutxitan, ailegatzeko. Las Lomas urmaela jatorriz glaziarra da, inguratzen duen zirkoa bezala. Urmaelaren aurrean dauden mendiek, Agujas de Cardaño, El Pico Las Lomas y El Pico Cuartas, oraindik elurtegi zabalak zeuzkaten.

Atzera egin genuen urmaelaren kubetatik ateratzeko. Hemendik aurrera egurrezko seinaleak desagertzen dira, orduan bilatu behar genituen bidezidorrak eta harri pilak. Alto del Concejo-ra (2442 m) igotzen den harritza pikora zuzendu ginen (IEI). Bidezidorrak ahalegina leuntzen duen sigi saga marrazten du. Lehenik El Alto del Cornejo-ren eta El Alto de la Pandaren arteko mendi lepora heldu ginen nondik Peña Prieta eta Fuentes Carrionas-eko urmael izoztua ikusi ahal genituen.

Hemendik aurrera gailur lerroa besterik ez genuen jarraitu behar izan, arazorik gabe. Lehenik (I) El Alto del Concejo igo genuen, Campo de Gibraltar delako hurrengo lepora jaitsi ginen eta hemendik, gandorratik, Mojon de Tres Provincias-era (2498 m). Kordaletik atera gabe norabideaz aldatu ginen ekialderantz eta Monte Infierno-ren albotik igaroz, Peña Prieta igo genuen (2539 m). Gandorratik atzera egin genuen Monte Infierno edo hegoaldeko Peña Prieta-ren (2538 m) buzoira ailegatzeko, Palencia-ko gailurrik altuena. Peña Prieta Cantabria-ren eta Palencia-ren arteko mugan kokatuta dago, gailur nagusia Cantabrian eta bigarren gailurra edo Monte Infierno Palencian.

Tontor hauetatik ikusten diren paisaiak zoragarriak dira daukaten posizioarengatik: Alto Carrion-go tontor guztiak Curavacas, Espiguete, Pico Murcia etc, iparraldera Picos de Eurparen hiru mendiguneak. Beste opari bat ikusmenarentzat eta mendizale honen arimarentzat. Aldapak igoz ez naiz nekatzen naturaren ikuskari hauek begiratzeko. Neure buruaK harritzen nau, behin baino gehiagotan gailur hauetara igo naiz eta gutxi gorabehera, paisai berdinak ikusi ditut, baina ume baten bezala hunkitzen naiz Curavacas, odeien artean, aurkitzen dudanean edo urruntasunean Naranjo ezagutzen dudanean.

Bide beretik itzuli ginen.

Deskribapenean erabili dudan toponimia 1:25.000 Cordillera Cantábrica Fuentes Carrionas (Adrados argitalpena) mapatik hartu dut.

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

GPS-RAKO TRACK

SAN DONATO /BERIAIN UNANUATIK

CASTELLANO

Beriain hegoaldeko isurialdetik igo genuen. Beriain (1493 m) Andia mendilerroako iparraldean goi-ordoki zintzilikatuaren gorengo puntua da. Vitoria-Gasteiztik Iruñera bidaitzen denean, Arbizuren parean, itsasontzi baten branka handia ikusten da, Sakana osoa menperatzen duena, hori Berian da. Geologikoki erliebe alderantzikatuaren eredu egokia da. Sinklinal zintzilikatu batek ( lurraren tolestura baten alde konkaboa) osatzen du. Higadurari esker antiklinal (alde konbexoa) baino altuagoa da. Kasu honetan antiklinal Ergoiena aranan kokatuta dago. Beriain Eoceno erdiko kareharriez eginda dago.

Unanuan (660 m) ibiltzen hasi ginen ekialderantz zuzentzen den pista batetik, hegoaldeko isurialdearen hormarantz. 900 metroko distantziara harri pila batek (740 m) (0,30h.) gure ezkerretik pista uzteko eta bidezidor bihurri batetik pagadira zuzentzeko adierazi zigun. Bidea aldapatsu bihurtzen doa. Zati honen norabidea, orokorrean, Ipar ekialdekoa da, baina etengabe ez ibilbideak bi bira egiten duelako.

Behin pagadia gaindituta, zuhaitz gabeko alde batera atera ginen (18800 m) (1h). Gure aurrean hegoaldeko horma geneukan, ikaragarria. Aldapa aldapatsua igo genuen (I) bidezidorraren malda leundu arte, orduan EIE hartu genuen goi-ordoki zintzilikatuan sartzeko (1380 m) (1,30h).

Iparekialderantz zuzendu ginen, ordokian zehar, tontorrera arte. Bertan San Donato eta San Cayetano baseliza dago (1496 m) (1,50h). Ordokia hegoekialderantz luzatzen da. Ibilbide batzuek zeharkatzen dute osorik, baina beste batean egingo ditugu. Iparraldeko horma, hegoaldekoaren berdintsua, fotografiatu genuen, baita Sakanara erortzen diren kareazko amildegiak ere. Aranaren hondoan ikusi genituen Huarte, Araquil e Irañeta eta hegoaldetik Ergoiena arana Unanua eta Torrano herriekin eta Andia mendilerroa.

Itzuli ginen bide beretik baina jaitsiera hasi baino lehen ipar mendebaldeko muturrera zuzendu ginen bigarren tontorrera ailegatzeko Ihurbain (1427 m). Hemendik jarraitu genuen (IM) pixka bat gehiago Ihurbainaren arrailduraren irtera ikusteko.

DATUAK

DISTANTZIA: 11,6 KM

DESNIBEL: 921 M

GPSRAKO TRACK

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

GARMONEGRO BAINOS DE PANTICOSA-TIK

CASTELLANO

Casa de Piedra aterpetik atera ginen. Gure eskuineko maldetara zuzentzen den pista (IM) hartu genuen, Argualas-ko Malletatik jaisten direnak. Lehenengoko momentu honetan, Ibon de Baños-erako asken tartean Falagueras eta Arnales errekak aurkitu genituen. Minutu gutxitan pinudi batean sartu ginen eta Argualas errekarekiko paralelo igotzen jarraitu genuen. Bidearen ezkerrera Argualas errekak, ordicuso-tik datorren ura behin hartuta, ur-jauzi polita egitn du. Horrela La Mallata Baja-ra heldu ginen (1860 m) (35 minutos). Gure bizkarrera (H), altitudea irabazten dugun heinean, Picos de Foratura, Brazato eta Bacias agertzen doaz. La Mallata Baja-k mendi paisaia aparta eskaintzen digu, ezkerratik Feniás mendiak eta eskuinatik Argualas mendiak itxita dagoen harán eskegia.

Mallata Baja-tik eskuinera jo genuen (I), harri piloak badaude eta bidezidorra oso agerian dago. Arnales errekara urbildu ginen beste ur-jauzi txiki batetik gertu (1980 m) (1h). Hemen bide zidorra norabideaz aldatzen da (IM) Garmonegro eta Argualas gure aurrean izanik. Jarraitu genuen La Mallata Alta-ra ailegatu arte (2180 m) (1,30h). Bertan elurra agertu zen tontorrera arte. Momentu honetan Argualas-erantz (M) edo Pico de Pondiello-rantz (I) jarraitzeaz zalantzak izan genituen. Argualas-erantz jarraitzea erabaki genuen eta beste aukera itzulerako utzi genuen.

Harri handien artean sotzen den pala aldapatsua igo genuen (M) Argualas puskaren azpian kokatu ginen arte (2580) (2,10h). Atsedenalditxo bat egin genuen indarrak berreskuratzeko, ur trago bat eta bokata. Berriro aurera! Zuzendu ginen Garmonegroren harrietara Argualas eta Garmonegroren arteko mendilepora ailegatzen den pala pikora heldu arte. Pala Igo genuen (MIM), kostata, eta Garmonegro, Algas eta Argalas-en tontorrek eta gandorrek sortzen duten harán eskegi txikian sartu ginen.

Orain gutxi falta da. Garmonegro-ren malda zeharkatu ginen (IM) Garmonegro eta Algas-en arteko lepora iritsi arte. Geldialdi txki bat egin, Midi eta Arriel fotgrafiatu eta berriro aurrera Garmonegro-ren tontorrera heltzen den gandorratik (HE). Garmonegro (3051 m)(4,40.h).

TTontorrean Pirinioenn iotzea izateko sentipena izan nuen. Iparraldetik hasita eta erlajuaren orratzei jarraituz ezagutu nituen tontor batzuk: Palas, Frondiellas, Balaitus, Infiernos, Vignemal, Batanes, Picos de Labaza, Bacías, Brazato, Picos de Foratura, Astazus, Casco, Cilindro, Perdido, Tailon, Sabocos, Telera, sierra de Partacua , Collarada, Pala de IP, Midi eta Arriel.

Itzultzeko beste bide bat aukeratu genuen. Gure urratzen gainetik itzuli ginen Garmonegro eta Argualas-en arteko lepora ailegatzen den pala pikoa jaitsi arte. Gero ezkerrera biratu ginen (EIE). Garmonegroren maldetan zehar jarraitu genuen, Aguja de Pondiellos-en azpitik pasatu ginen eta leunki jaisten hasi ginen, beste mendizaleek elurran utzitako urratzak jarraituz, udan bidezidorra agerian dago. El Cuello de Pondiellos eta Pondiellos mendia gure bizkarrean geneukanean jaitsiera aldapatsuagoa egin genuen, momento batzuetan kontu handiz, La Mallata Alta-ra iritsi arte. Hemendik goizeko bidea hartu genuen Los Bañosera itzultzeko berriro.

Amaitu baino lehen nire haserre adieraztea gustuko nuke. Los Bainos-ean egindako hoteleko eraikinek inguru naturala apurtu dute betiko lotsagabeak aberazteko eta onartezina da. Gainera ezertarko ez du balio, eraikitako gahiena basterturik dago.

DATUAK

DISTANTZIA: 10,81 KM

DESNIBEL: 1401 M

GPSRAKO TRACK

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

MENDIARTEEN TARTEAN

 

 

 

 

 

CASTELLANO

Ojo Guareña Natura Monumentuaren etxean, Quintanilla del Rebollar-ean kokatua, Ojo Guareña Ibilbide Sarearen ibilbide txiki batzuk (P.R.) sortzen dira . Post honetan hauetariko bat deskribatu nahi dugu, PR.C.BU.40 “Mendiarteen tartean”. Ibilbideak 13 km eta 250 metrotako desnibela dauzka, baina inguru atsegingarria zeharkatzen du, Cornejo, Hornillalatorre eta Quintanilla del Rebollar herrietatik pasatuz. Bideak ez dauka galtzerik, markatzen duten marra zuri eta horiak eta seinale-tantaiak segitu besterik ez da behar.

Autoa Monumentuaren etxearen parkingean utzi genuen (720 m). Bertan seinal-tantaiak aurkitu genituen, ibilbide batzuen norabideak adierazten dirtuztenak. Quintanillan sartu ginen (E), Ulema ibaiaren gainetik pasatu eta "El Prado Real" errege-ostatura zuzendu ginen. Metro batzuk aurrerago, marra zuri eta horiek norabideaz aldatzen dira (HE). Orduan bidezidor bat hartu genuen eta harrizko hesiez inguraturik zeuden belardien artean errepidera BU-526 ailegatu ginen.

 

 

Errepidearen beste aldera, pista bat , metro batzuk, EHE norabiderantz zuzentzen da, baina berehala, eskuinerantz, bihurgune itxi bat egiten du (HM). Hiru errekek pista zeharkatzen dute, Ulema ibaiekiko paralelo doan bitartean. Bidegurutz batera atera ginen, gero, itzultzean, berriro aurkituko genuen. Bidegurutzean bertan sienal-tantai batek bi norabideak adierazten ditu. Eskuinera (M) 150 metro edo jarraitu genuen. Ezkerrera, HM, beste desbideratze bat agertu zen, hartu genuena. Belardien artean ibili ginen, baina laster, bidezidorra aritzen eta arteen baso hostotsu batetik igotzen da, kareazko hormen azpitik. Leku honi "La Dehesa" deitzen diote. Aurrera joan ahala norabidea hegoalderantz doa. Zuhaitz gutxiago daukan eremu batera atera ginen, La Quintana, Cornejorako errepidetik hurbil.

 

 

Errepidera jaitsi ginen, metro batzuk ibili genituen eta Trena ibaiaren ertzera hurbildu ginen zeharkatzeko harri handi batzuetatik. Ibaia uraz gainezka zetorren eta zeharkatu beharrean errepidera itzuli ginen. Metro batzuk aurrerago ibilgua lehorra zen. Ibaia deagertzen da, kareazko inguruak irensten du, Cornejotik kilometro batzuetara agertu berriro arte. Hala ere, ibaiak nahikoa ura ekartzen badu, orduan ez da desagertzen.

 

Ibilgu lerroan sartu ginen. Aspaldian urak egin zituen kobak ikusteko besta albora pasatu ginen. Kobetan ez dago sartzerik baina ondo ikusteko egurrezko egiturak badaude. Urak kalizak diaklasatik desegin zituen eta ospetsuak diren itxura bitxiak agertu ziren. Ibaiaren alde honetatik jarraitzen du Cornejoraino, orduan errepidera itzultzea ez dago beharrik.

 

 

Cornejon (640 m) Trena ibaiaren gainetik pasatu ginen, eta zuzendu ginen (I) Villarcayorako errepidera (BU-562). Errepide honetatik 500 metro edo jarraitu genuen beste seinal-tantai bat aurkitu arte, orduan ezkerrera jo genuen mendian sartzeko.

 

Pistak, kareazko eta arteez eta sastrakez betetako eremu batetik, igoera leuna hasten du. Aurrerago, Rad errekaren ondoan norabidea iparekialderantz aldatzen da. Horrela 760 metroko kotara ailegatu ginen erroitzen gainetik. Iparalderantz bailara, Herrera herria eta Somo mendiak ikusi ahal genituen. Ekialderantz La Hoz errekaren troka eta Hornillalastrarako errepidea genuezkan, baita branka itxura daukaten hormak ere. Gure aurrean, hain zuzen ere, "La Citorca" dago.

 

 

La Hoz errekaren trokaren esker aldetik jaitsi ginen (I) Hornillalatorre arte. Elizaren aurrean pasatu ginen eta herritik atera ginen iparmendebalderantz. Zuhaizti batetik pasatu ginen eta Neveron del Poyuelo-ren ikuspegi ederra begietsi genuen. Gero hasieran aurkitu genuen bidegurutzera (M) itzuli ginen berriro eta hemendik Quintanilla del Rebollar (700 m) heltzeko ibilbidearen lehenengo zatia besterik ez genuen ibili behar.

 

 

DATUAK

DISTANTZIA: 12 KM

DESNIVEL: 251 M

 

GPSRAKO TRACK

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

PICOS DE FORATULA.

SARRATO, TABLATO, PICOS DE FORATULA BRAZATO URTEGITIK



CASTELLANO

Baynos de Panticosatik (1640 m), erdiko plazako eskaileretatik, abiatzen gara. Tablato errekaren zubia zeharkatzen dugu. Gorago erreka honek gure urratzak bideratuko ditu. Pista bitan adarkatzen denean ezkerrera G.R.11 uzten dugu. Eskuinetara jotzen  dugu, beste pista batetik, siga-sagan, ate hormatuak dituen etxe batera heldu arte. Etxearen atzetik, pinudi batean, bidezidor bat abiatzen da. Granitozko irtenguneak aurkitzerakoan bidezidorra, harri-pilez markaturik, belarrezko terrazez eta kanalez baliaturik, sabaien artean igotzen da. Belarrezko lautadatxo batera ateratzekoan, ezkerretik, G-R 11tik datorren beste harri-pila lerroa  ikusten da. Tablatoren erreka-zuloan gaude. Ohikoa ez den ibilbidea egin nahi dugu, balizaturik egon eta GR11 arena baino erosoago izan arren. Erreka zuloaren hondotik aurrera egingo dugu GR11-ra paraleloan. Momentu honetan ibiliko garen tartea izan ezik, lorez eta zukahitzez betetako parkean gaudela irudituko zaigu.

SARRATO, TABLATO, PICOS DE FORATULA TABLATO ERREKAZULOTIK

Harri deslaiezko aldapa igotzen dela, bidezidorra pinudi batean sartzen da, Tablato errekara begiratuz. Errekan  ur jauziak sortzen dira aldapa pikoa dela eta. Aldapa leuntzen denean zeharkatzen dugu erreka, errododendroez eta ahabiez osatutako oihanpeko  pinuen artean jarraituz. Landarea zerratua da, baina ibilbidea oso argi dago eta jarrai daiteke. Errekaren ibilbidea jarraitzen dugu. Aurrerago  Ibon bajo de Brazatotik datorren erreka maldan behera ikus dezakegu. Gure ezkerretara dagoen malda (2000 m) igoko bagenu (E)  GR11-rekin lotuko ginateke tutueriak zeharkatzen duen lekutik (2200 m). 

EKIALDEKO FORATULAREN IGAROBIDEA

Aurrera jarraitzen dugu (HHE). Harrizko muino batek eureka-zuloa bitan banatzen duenean, bidezidorrak, gure eskuinetik, belarrezko aldapa gainditzen du harrizko lautadatxo batera ailegatzeko non ia ia pinurik ez baitaude (2170 m). Gorago (2220 m), desbideratze bat, ezkerretik (E), Ibon Bajo de Brazatoren kubeta ixten duen hormaren sakonunea bilatzera doa. Bide hau jarraituz, Brazato urtegira igotzen da ere. Hasieratik dakarkagun norabideari eutsiz (HHE), aldapa berri batek, behin honetan belarrezkoa eta harrizkoa, Hoyas de Brazato plataformara eramaten gaitu (2315 m) (1.30h). Bertan urmael batzuk daude. Orain arte Pico Serratorako norabidea segitu dugu baina momento honetan, norabideaz aldatuko gara eta jotzen dugu Pico Tablatoren eta ekialdeko Pico Foratularen arteko bretxarantz (HM). Beheko aintzirara heltzeko altitude galduz, ibiltzen hasi ginen harri-pilak jarraituz. Belarrezko zerrendak aprobetxatuz, blokez osatutako labirinto sahiestuz, goraka goaz mendilerroaren sakonunean ailegatu arte (2475 m) (2.00h). Beste aldean "Picos de Piniecho" agertzen dira eta erdian Ibon de Piniello-ren sakonunea kokatzen da. 

ERDIKO FORATULA CENTRAL MENDEBALDEKOTIK

Aurreikusitako tontorretara iristeko, eskuinera daukagun ertza oso zorrotza denez, atitude galtzen dugun bitartean inguratzen dugu. Harri-pilaek laguntzen digute harritza batzuk zeharkatzen ditugun bitartean belarrezko korridore aldapatsua aurrean izan  arte (I). Korridore honetatik gure bi tontorren arteko bretxara (2525 m) heltzen gara. Lehen eskuinera biratzen gara eta gandorraren blokeak igotzen ditugu eskuak erabiliz, gero ezkerrera jotzen dugu eremu erosoagotik Pico Oriental de Foratula-ren tontorrera ailegatzeko (2574 m). Ikuspegiak begiratu eta gero mendilepora itzultzen gara berriro (2525 m) Pico Central de Foratula-ra igotzeko (2581 m) (2.30h).

Koldo.

SARRATO, TABLATO, PICOS DE FORATULA IBONES DE BACHIMAÑA ATERPETIK