martes, 10 de julio de 2018

QUISICEDO-TIK ESPINOSA DE LOS MONTEROS-ERA GUZMANTARA MENDIAK IBILIZ.




Ibilbidea Guzmantara-ko mendietako batzuk dabil. Quisicedon hasten da eta Neveron del Poyuelo eta La Churra-ko kordalari jarraitzen dio Espinosa de los Monteros-etan bukatzeko. Ikuspegi zoragarriak dauzkagu: Iparraldera Castro Valnera eta Peña Lusa eta hegoaldera Sotoscueva arana Dunia-ren, Cornejo-ren eta Citorca-ren goratzeek itxita. Pistek eta bideek ibilbidea zeharkatzen dute bidea erraztuz. Bustalama-ren eta Carrascosa-ren arteko tartea elurtuta zegoen eta ahalegin handi bat egin behar genuen. Horrela, askenean, bidezidor bat bilatuz, sartu ginen sahiestu behar izan genituen txilardietako zona batean. Kontuz! Track zona honetara zuzentzen da.

Iparra norabidearekin ibiltzen hasi ginen. Quisicedo-ko asken etxea pasatu eta gero (720 m) IM zuzentzen den pista bat hartu genuen 4km-etan zehar Neveron del Poyuelo-tik Sotoscueva-ra jaisten den kordalera ailegatu arte. Behin kordalan norabiedeaz aldatu ginen IE Neveron del poyuelo-ko tontorrera heldu arte (155 m). Pista 2 km-ri uztea eta mendia zeharkatuz iparrera joatea nire iritziz hobe da, gailurrera bizkor iristeko.

Orain ekialderantz jo genuen La Churra (1496 m) La Zurruzuela (1390 m) eta la Zurruzuela-ko harria pasatuz eta gure ezkerrera Los Castrios-ko haize errotak utziz. La Carrascosa-ra (1357m) eta Bustalama-ra (1275 m) heldu ginen. Lekua elurraz beteta zegoen. Peña Lusa-ra begietsi ahal izan genuen  Machorras-etako bordekin aurre-aurrean.


Pixka bat aurrerago pista Machorrerantz jaisten da (IMI). 120 metroko desnibel jaitsi ginen distantzia-metro gutxietan hurbileko lepo batera arte non eskuinera zuzendu ginen (HE) Domingo Pajaro aldera ailegatu arte.  Tarte honetan pistatik atera ginen bidezidorra hartzeko baina txilarra eta argoma oso itxita zeuden. Pistatik jarraitu bagenu bidea erosoago izango zen. Domingo Pajaro-ko ibarretik Barcenas-era jaisten den pista hartu genuen, Toba errekaren bidea jarraituz (IM). Borda batera heltzerakoan erreka oinuts zeharkatu behar izan genuen korronteak pasatzea ez zuelako uzten belaunak busti gabe. Barcenas-tik heldu ginen Espinosa-ra El Bardal deitzen duten zonatik.




DATUAK
DISTANTZIA: 24,16 KM
DESNIBEL: 912 M

lunes, 12 de marzo de 2018

LAS MOTAS DEL PARDO, LA MARRUYA ETA COTERO.



Ibilbide honetan Montes del Somo-ren tarterik mendebaldekoena ibili genuen, Burgos-ko Mreindades-ean.

Gostelario-ko zubian ibiltzen hasi ginen (1070 m), Estacas de Trueba mendatearen gertu. Porlanezko pista bat hartu genuen (MHM) Castro de la Mosquia-ren eta Las Motas del Pardo-ren arteko lepora heldu ginen. Las Motas (1415 m) igo genuen (IM). Bertatik Castro Valnera-ren, La Capia-ren, Cubada Grande-ren eta Estacas de Trueba aranaren panorámica bikainak ikus ahal genituen. 
Las Motas-etik kordalari jarraitu genion (MHM). La Marruya-ra iritsi ginen (1393 m), etxola pasiegarreko honadarrak gailurreria berean geratzen dira. Orain kordala hegoalderantz zuzentzen da Cotero igotzeko aldapa aldapatsu batetik (1508 m).


Itxuli ginen bide beretik baina Las Motas-tik iparekialderantz jaitsi ginen eta gero hegoekialderantz Pardo-ren bordak eta igotzeko bidea aurkitzeko.


DATUAK
DISTANTZIA: 17,6 KM
DESNIBEL: 836 M


domingo, 25 de febrero de 2018

ESPIGUETE EKIALDEKO ERTZATIK ETA ITZULIA HEGOALDEKO AURPEGITIK MENDIA INGURATUZ



Ibilbide honen lehenengo zatia, Espiguete-ko ekialdeko ertza, Txokomendiko beste post batean describatuta dago. Hemen dago esteka (Espiguete por la arista este y descenso por la cara norte).
Post berri honek bakarrik describatzen du hegoaldeko aurpegia jaitsi eta hegoaldeko maldak abiapuntura iritsi arte inguratu zituen jaitsiera.


Gailurratik  (2440 m) metro batzuk itzuli genituen (E) ertzatik jaisteko bidea aurkitu arte. Hegoaldeko aurpegia jaitsi ginen harrieta aldapatsu batetik bidezidorra jarraituz.
Gutxiago makurtuta leku batera, Valdelaseñor deritzona, heldu ginen. Bertan lehen belarrak eta sastrakak agertzen dira, baita ekialderako zuzentzen den bidea ere. Bide honi jarraitu genion. 
1700 metroko kotara iritsi ginenean, gure eskuinera Peña Valdopila zegoen, iparralderantz jo genuen mendia iguratuz. Zati honetan ez dago biderik, abere-oinatzak soilik. Gure kabuz biderik errezena egin genuen.



 Harrieta batetik Cardaño de Arriba-rako errepidearen paralelo doan bide batera jaitsi ginen. Berehala Parking-ean geunden.


DATUAK
DISTANTZIA: 9,8 KM
DESNIBEL: 1.206 M




miércoles, 14 de febrero de 2018

IBON DE ESTANÉS SANSANET-ETIK



Somport-eko tunela pasa eta gero, gidatzen genuen metro batzuk Urdos-rako errepidetik. Laster, eskuinera desbideratu ginen N134 errepidetik. 3’5 km gidatu ondoren ibilbidearen abiapuntura heldu ginen, Sansanet-ko aparkalekura (1320 m). Jaisten hasi ginen, Sansanet-ko basoan zehar, pasagune batetik pasatu genuen La Gave d’Aspe-rantz. 
 Apur bat aurrerago beste erreka bat pasatu genuen eta norabideaz aldatu ginen (IM) igotzeko, basoan zehar, Cabane d’ Escouret izeneko lekura (1400 m). Jarraitu genuen (MSM) sigisagako bide batetik.

Neguak paisaia janzten zuen elurraz, eta zuhaitzek ( pagoek, izeiek eta serbalek) itxura berezia zeukaten. Basoa  irekiz zihoan desagertu arte Estanés mendatean, muga berean (1640 m). Norabide bera mantenduz GR11-ri eta Camilen bideari jarraitu genion Ibon de Estanes-era iritsi arte (1797 m).  Zelaigune zuria aurkitu genuen.


DATUAK
DISTANTZIA: 9.21 KM
DESNIVEL: 521 M



miércoles, 11 de octubre de 2017

AGUERRI GABARDITOTIK.



Autoa utzi genuen Gabardito-ren aparkalekuan (1375 m). ibiltzen hasi ginen ekialderantz, GR 11-tik eta Camille ibilbidetik, bideak banatzen diren bidegurutzera arte. Camille ibilbidea Foratón mendilepora zuzentzen da (HE) eta guk ekialderantz jarraitu genuen Aguerri sakanatik. Ibaia zeharkatu genuen hainbat aldiz Bisauringo maldek ixten duten sakanaren hondora zuzentzen ginen bitartean.
Lehen zatian Aguerriko hegoaldeko aurpegiaren oinarra ibili genuen. Hala ere, orain, Taxeras sakanean sartu ginen (IE). Aguerriko ekialdeko maldek eta Bisauringo mendebaldekoek osatzen dute Taxeras sakana. Secus-eko aterpera heldu ginen eta gutxi barru Secus-ko zirkora (1903 m), Aguerri, Bisaurin eta Secus mendiek osatua.


Igotzen jarraitu genuen (IM) Aguerri-ko hegalen ondoan mendilepo batera heldu arte (2260m) iparraldeko aurpegiaren oinarrian. Esan daiteke Costatiza-ko mendilepoaren lekurik Aguerri-ren hurbilekoena dela. Mendilepora igotzeko harri ezegonkorreko alde batetik pasatu ginen, Aguerri-ren azpian kokatuta, baina eskuinera apur bat gehiago igo daiteke, belarrezko aldapa batetik.
Mendixkatik, bidea eta harri piloak jarraituz, igo genuen (HM) Aguerri-ko iparraldeko aurpegia eta gandorrera iritsi ginen, pixka geroago, metro batzuetara (HE), tontorrera heldu ginen.

Jaistsi ginen bide beretik, baina Costatiza lepoan metro batzuk ekialdera joan ginen aldapa belartsuan behera jaisteko. Eguna estalita zegoen eta tontorrean sartu ginen hodei bat barruan. Altuerako ikuspena urri zen.



DATUAK
DISTANTZIA: 16,05 KM
DESNIBEL: 1162 M



jueves, 21 de septiembre de 2017

LA AGUJA DE LA CANALONA ETA LA AGUJA DE BUSTAMANTE.



Abustuaren bigarren hamabostaldian La Aguja de La Canalona eta La Aguja de Bustamante eskalatu nuen bi lagunekin. Bata bestearen hurbil daude eta egun berean biak eskalatu ahal dira.

Fuente Dé-ko goiko geltokitik heltzen da. La Aguja de la Canalona izen bereko kanalean dago eta La Aguja de Bustamente Picos de Santa Anaren azpian.


Ni ez naiz eskalatzailea. Hau dela eta nik ez dakit eskalatzeko bidea deskribatzen oso ondo. Eskalatzaile baten blogaren esteka gehitzen dut,  aurki dezakezuen deskribapen ona tokian.

P.D. Zoritxarrez ez daukat La Aguja de Bustamante-ren pasabide garrantsitzuenetako argazkirik. Azkar igo genuen eta tensioak eta deserotasunak ez zidaten argazkirik ateratzea utzi.


domingo, 17 de septiembre de 2017

PEÑA VIEJA CANAL DEL VIDRIO-TIK.



Fuente De-ko goiko geltokian ibilbidea hasi genuen (1850 m).  Horcadina de Covarrobres-ra (1890 m) zuzendu ginen, lehenengo IM eta gero IE, geltokian ateratzen den pistatitik. Horcadina-tik Txalet Errealera (1750 m) jaitsi ginen (IE). Peña Olvidada-ren ekialdeko aurpegiaren eta Frantziarren espoloiaren azpitik pasatu  ginen.  Txaletera heltzerakoan pista utzi genuen ezkerretik eta Canal del Vidrio-ra doan bide bat (I) hartu genuen, Peña Vieja-ren ekialdeko aurpegitik pasatuz.


Gure eskuinera Las Manforas meategiak daude. Bidea oso argia da. Berehala Canal del Vidrio-ren sarreran harri batean gorriz idatzitako seinalea aurkitu genuen. Lehenengo zatia oso alpatsua da eta harrobietatik eratuta, oso deserosoa. Ahuntz-etxola batera iritsi ginen. Pixka bat aurrerago canalatik atera ginen amildegiari apur bat erakutsitako bide batetik. Canalaren lehenengo  zati honetan bide-itxurak eta margotutako markak badaude.

Bigarren zatia belarrezko alde batean hasten da. Bidea igotzen da, lehen M eta gero HM, Peña Vieja-ren iparraldeko aurpegiaren azpian kokatu arte. Bide osoan harri piloak daude, gainera bidea oso nabaria da. Behin iparraldeko aurpegira heldu ginen, Canalona-tik heltzen den bidera hurbildu ginen tontorrera ailgatzeko. Peña Vieja (2617 m).
 Canalona-ren ibilbidetik Itzuli ginen (IE). Canal aldapatsutik jaitsi ginen (E) eta aurkitu genuen Cabaña Veronica-tik teleferikoaren geltokira zuzentzen den bidea (HE).


 
 
 
DATUAK
DISTANTZIA: 10,54 KM