GORBEIA ETA ALDAMIN URIGOITITIK, OROZKON, ITXINATIK PASATUZ.

CASTELLANO

IIbilbide gogorra daukagu, 24 kilometroko ibilbidea eta 1500 metroko desnibela.

Orozkon, Urigoitiko Erezkin Parking-en (490 m) ibiltzen hasi nintzen. Tokia ezgutzen duten guztiek asmatuko dituzte itxinaren mendebaldeko horma eta Atxak hondoan. Porlanezko pista batetik (IE) lehenengo urratsak eman nituen, pasabide kanadiar bat zeharkatu eta hurbileko ur-andel baten ondoan pasatu nintzen. Pixka bat aurrerago pista bereizten da eta eskuineko adarra hartu nuen (E). Lehen momentuan pista jaisten da baina berehala igo pagadi baten ondoan ailegatzeko. Pagadian sartu nintzen alanbre-hesia gaindituz eta hegoekialdeko norabidearekin pagaditik pinudira pasatu nintzen. Gero kareazko harriez osatutako eremu bat zeharkatu nuen eta segidan, goraka, arteez beteta dagoen belardi aldapatsu batera heldu nintzen, Atxaetatik oso hurbil. Alde honi deitzen diote "Aldabide". Pixka bat aurrerago, Egalesaburun, aldapa leuntzen da eta pagoak eta iturri bat agertzen dira. Norabidea galdu gabe Atxulaurera igotzen den bidera ailegatu nintzen. Bidea, iskin itxia eginez, mendebalderantz zuzentzen da horma gainditzeko Atxulaur zulora arte (1100 m).

 

Kareazko harriaren zulo ospetsutik pasatu nintzen eta Itxina kars-gunean sartu nintzen. Sakonune txiki bat pasatu eta gero (M), Supelegor kobarako bidezidorra eta Arrabarako eta kargalekurako bidezidorra bereizten dituen bidegurutzera heldu nintzen. Supelegor kobara (1000 m) ailegatzeko mendebalderantz jo nuen, bidezidorrari eta harri-pilei jarraituz baina arreta handiz galtzea oso erraza delako.

 

 

 

Koba ikusi ondoren bidegurutzera itzuli nintzen. Arrabarako bidea hartu nuen (H), Itxina zeharkatuz, 2,7 kilometrotan zehar bidezidorrari eta harri-pilei jarraituz. Artetaren eta Atxajausitaren arteko pasabidetik (1140 m) Arrabarako belardietara jaitsi nintzen.

 

Arraba zeharkatu nuen (HE), baina Gorbeiara igotzeko bide arrunta, Gatzarrietaren azpikoa, hartu beharrean pixka bat eskuinagoan dagoen mendilepora (1140 m), Artalarraren eta Aldaberen artekora, zuzendu nintzen. Tontor bietatik batere ez nuen zapaldu, ezta gertuko Gatzarrietarena ere. Zastegiko zelaietara zuzenean jaitsi nintzen iruinarriaren ondoan pasatuz (HE). Gero (HEH) Egirinaora hurbildu nintzen Aldaminospe mendilepora igotzeko (1320 m), Aldaminen eta Gorbeiaren artean. Norabideaz aldatu nintzen azken aldapa igotzeko eta azkenean Gorbeiaren Gurutze (1480 m).

 

 

Aldaminospera jaitsi berriro eta bertatik Aldamin igo nuen (1376 m). Aldaminetik, bide beretik, Egirinaora itzuli nintzen. Behin honetan bai, betiko bidea hartu nuen (IM), Gatzarrietaren iparmendebaldeko aurpegiaren azpikoa, Angel Sopeña aterperaino, Arraban. Atsedenaldi txiki bat hartu nuen aterpean eta berriro ibiltzen. Pagomakurrera* joateko Lekandaren azpitik igaro nintzen. Arraba jadanik atzean utzita pistatik jaisten hasi nintzen, aurrean IE eta bihurgune zabala egin eta gero IM. Pagomakurreko parking-ean egurrezko hesia gainditu nuen eta Atxulaurrerako bidea adierazten duen seinal-tantaia bilatu nuen (M). Bideak aurrera egiten du Itxinaren iparekialdeko hormaren azpitik. Hasieran pinudi bat zeharkatzen du eta marra arrosez markaturik dago. Atxularreraino igotzen den bidezidorrera ailegatzean, goizean egin nuen bidetik besterik ez nintzen jaitsi behar.

 

 

*Pagomakurreraino jaistea ez da beharrezkoa. Pagomakurrerako norabidearekin Arrabatik ateratzean, hain zuzen ere, bidezidor bat Lekandaren azpitik zuzentzen da (IM) Atxulaurreraino. Honek tarte bat kentzen digu.

 

 

 

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

GPSRAKO TRACK

LAKORA BELAGUAKO ATERPETIK.

CASTELLANO

Gaur egun abandonaturik dagoen Belaguako aterperen parking-ean utzi genituen autoak (1430 m). Hasieratik cranpoiak jantzi genituen. Iparmendebalderako norabidearekin abian jarri ginen eta gutxi gorabehera ibilbide osoaren norabidea izan zen. Hasieran zuzendu ginen mendebaldarantzago pagadian sartzeko baina basotik ateratzekoan ekialderantz jo genuen elur-jausiak gelditzeko hesietara ailegatu arte. Ezker-ezkerrean zegoenatik gertu pasatu ginen eta hortik zuzendu ginen iparmendebalderantz, tontorraren azpiko sakonunera heldu arte. Amaitzeko eskuinera biratu ginen Lakorako ekialdeko aurpegitik igotzeko (1844 m). Agur beroa Aritzari, tontorrera ailegatzeko elurrean gogor borrokatu behar izan zuena.

 

 

 

 

DATOS

DISTANTZIA: 3km.

DESNIBELA: 353m.

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

GPSRAKO TRACK

CHINEBRAL DE GAMUETA LA FUENTE DEL CLERIGOTIK LINZAN

 

CASTELLANO

Linza aterpera heldu baino lehen La Fuente de Los Clérigos deritzon parajea dago (1296 m). Gure bizkarrean (IM) Txamantxoia paisaiaren nagusia zen.

Hasieratik kranpoiak jarri behar izan genituen elur izoztuak paisaia estaltzen zuelako. Zuzendu ginen (EHE) basorantz. 

 

Pixkanaka, pixkanaka ekialderantz biratu ginen Gamuetako pagadian sartzeko eta zeharkatzeko, gero iparralderantz basotik ateratzeko. Maldetan zehar jarraitu genuen (IE) metalezko etxolara heldu arte (1600 m), Paso del Oso-tik gertu. Etxolatik igo ginen (E) lehenengo gandorratik hurbil, goiko aldean nahikoa aldapatsu. Pixka bat eskuinera malda igo daiteke ere eta errezago gainera. Norabide berberarekin jarraitu genuen Plana de Diego ailegatu arte (1980 m). Hemendik mendizale batzuk zuzendu ziren ezkerrera, Acheritora. Baina guk eskuinera jo genuen (EHE), Chinebral de Gamuetako tontorraren gandorrera eramango gintuen bizkar luzera. Gailurrera heldu baino lehen sakonune txiki bat dago. Bertatik iparraldeko aurpegiaren irudi malkartsu eta izugarria ikus daiteke. Udan, agian, ez da hainbesterako izango, baina neguan, elurrez kargaturik, errespetua jartzen du. Azken urratsak kontu handiz eman genituen elur izoztua dela eta. Chinebral de Gamueta (2326 m). Gure oinetan malda pikoa jaisten zen (H) 300 metro baino gehiago, Las Foyas de Gamuetara arte. 

 

Igoeran fotografiatu genituen : Iparralderantz, La Paquiza de Linzola, Hiru Erregeen Mahia, Petrechema, Acherito; hegoalderantz Los Alanos, Punta Ruzkia, Espelunga; iparmendebalderantz Txamantxoia; hegomendebalderantz Ezkaurre eta ekialderantz La Gorreta de los Gabachos, Mallo Gorreta y Ansotiello.

 

 

Jaitsi ginen bide beretik metalezko etxolara arte baina lehengo gandorra heltzerakoan, gandorratik beharrean maldatik jaitsi ginen. Gero zuzendu ginen mendebalderantz, basotik, Paso del Caballo-ra arte Linza aterpera jaisteko.

 

 

DATOS

DISTANTZIA:12, 400Km

DESNIBEL POSITIBOA: 1075 m

 

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

GPSRAKO TRACK

MENDEBALDEKO LAVAZA (2693 M)

CASTELLANO

Banyos de Panticosatik (1640 m) Brazato urtegiaren harrizko bidetik GR 11 jarraitzen da. Altuera irabazten dugu, siga-saga zabaletan. 1950 metroko kotan Labaza-Brazato adierazten duen harri bat agertzen da (0.45h).  GR11 alde batera utziz goraka goazen (E), siga-sagan, Bachimañaren  eta Brazatoren arroak lotzen dituen hodia aurkitu arte (2200 m) (1.15 h). GR 11-tik atera gabe leku honetaraino heltzen da ere, Brazato beheko ibonetik gertu. Hona heldu baino lehen, kanalizazioa horizontalean, ezkerrarantz, segituz, Lavaza mendebaldeko mendiaren mendi-adarren azpitik pasatzen da. Ezkerrerantz hormigonezko etxola bat ikusten da. Babesleku erabil daiteke.

Hodiaren gainetik  pasatu ginen, bidezidor batetik igo genuen eta desagertzen denean (2250 m) altuera irabazten dugu  harri-pila lerroari segituz. Granitozko blokeak agertzen direnean harri-pilak sakabanatzen dira. Nahiz eta eskuinako ibilbidea motzagoa den, ezkerrakoa hartu genuen, baina pixka gorago erdiko ibilbidea hautatu genuen. Iparekialderantz harrizko irtegunez eta belarrazko terrazez mailakatuta dagoen malda igo genuen eta ibon baten kubetara atera ginen (2450 m).  Harri-pilek hegoaldetik urmael iguratzen duten arren, gainean dagoen kotara zuzenean igo ginen. Bertatik Batanes zirkoren gailurrak eta Cerro Gascon-etik Serrato ibon zabalaraino ikus genitzaken (2519 m) (2.15h).

Jaitsi malda batetik (HE) Lavaza mendebaldeko mendiaren piramidera. Beste ibon batera hurbiltzerakoan Lavaza ibonetatik Peña de Xuans-en  eta Diente de Batanes-en arteko leporaino  zuzentzen den  ibilbidea aurkitu genuen. Bide hau jarraitu beharrean diagonalean igo genuen (EHE), harri handien gainetik gure helmugaren ekialdeko bretxara ailegatu arte (2635 m) (3.00h).

Ertzea zorrotza eta ebakia da. Horzkada batera heltzen den harrizko eta belarrezko korrideroa (I) igo baino lehen mendebaldeko albo-bide motza egin genuen. Gandorraren hegoaldeko alboan iraun genuelarik, ezproi bat zeharkatu ondoren, erlaitz batetik pasatu ginen. Trepada txiki batek Lavaza mendebaldeko gailurra osatzen duten blokeak gainditzen uzten zigun (2693 m) (F+) (3.15h). Orratza liraina da, Zorrotza gutxiago ez den beste batetik bretxa zakona batek bananduta. Gailur honetatik eta erdikora bitartean pasatzeko moduko pasabide batzuk daude, oso egokiak beste isurialdera pasatzeko.

Bi isurialdetako ibilbideak deskribatzeko asmoz Brazato goiko ibonetatik itzuliko gara. Bretxatik (2635 m) belarrezko malda batetik jaitsi ginen (H) urtegien kotara arte (2500 m). GR 11 bidea aurkitzeko altuera berrezkuratu beharrean aintzira-arroa zeharkatu nahiago genuen. Hiru aintziretatik beherakoena (2450 m)  eta mendebaldekoena dagoena ezkerratik inguratu genuen, segidan zuhaixkez eta legar-hobiez beteta zegoen maldatik (HM) jaitsi Brazato urtegia baino beheragoan GR11 berriro aurkitu arte. Ibilbide balizatua jarraituz, hodia zeharkatu genuen berriro (2200m) eta Labazako desbideraketan (1950 m) zeharkaldiaren zirkulo itxi genuen, yadanik Banyos de Panticosara  jaistea besterik ez zaigu falta (1640 m) (5.15h).

Koldo.

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

SAN LORENZO VALDEZCARAY ESKI-ESTAZIOTIK

CASTELLANO

Mendira igotzeko asteburuko eguraldia ez zen oso egokia. Larunbat osoan zerua goibel egon zen, San Lorenzo mendia odeiek estalita zegolarik. Euria ez zuen egin baina hezitasuna gehigizkoa izan zen, busti-busti egin gintuen eta guzti, gainera 100km/orduko haizeteek ez ziguten uzten tontorrera ailegatzen. Igandean oskarbi agertu zen, eta oraindik 40-50km/orduko haizeteak izan arren, lortu genuen. Hala ere, berandu egin zen eta ezin genuen osatu pentsatu genuen ibilaldia, gertuko mendiak kateatzen dituena. Guztira 7,5 km ibili ginen eta 748 m desnibel igo genuen .

Eski-estazioaren parkingetik atera ginen, ekialdeko eski-pistak eta teleaulkiak jarraitu genituen tontorrera arte. Eski-pistek marrazten duten siga-saga ibili ginen. Lehenik ekialderantz, teleaulkia-estaziora iritsi arte, hemendik hegoalderantz zuzendu ginen teleaulkien lerroaren azpitik. Lehenik iparekialderantz zuzentzen den pista batera heldu, gero norabideaz aldatu zen hegoamendebalderantz, goiko eski-estaziotik pasatuz, gailurrera arte. San Lorenzo (2271m). Azken aldapa, eskiatzeko azpiegiturik gabekoa, oso aldapatsua da.

Iparmendebaldeko aldetik jaitsi ginen mendebaldeko eski pistak aurkitu arte, gero iparekialderantz jo genuen parkingera heldu arte.

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

GPSRAKO TRACK

PEÑA REDONDA, PISUERGA-CARRION UREN BANALERROTIK.

CASTELLANO

Alto de la Varga begiratokitik (1430 m) ibiltzen hasi ginen, Cervera de Pisuerga-Velilla del Río Carrión errepidean kokatuta dago. Peña Redonda begi-bistan genuelarik, "Senda GR1 Sendero histórico" izena jasotzen duen pista balizatua hartu genuen (H). Muino bat gurutzatu eta gero, bidegurutz batean GR1 ezkerretatik jaisten da Rebanal de las Llantas-era. Zuzen jarraitu genuen, Pistak altitudea irabazi eta pinudia inguratutzen du. Valdeprovin-arako bidean gaude, isurialdeen banalerrotik doana; Curavacas-puska atzean daukagu eta Espiguete mendebalderantz. Peña Redondako lerroa berriro agertu zenean, Peña Capote edo Mirandaren azpitik pistak inguraketa motza egin zuen. Mendilerroaren mendebaldeko sahietsetik jarraituz, Cueva Teresa errekaren iturrira atera ginen. Belardietara zihoan sahiesbidea alde batera utziz, pistan segitu genuen harik eta Los Llanillos lepora ailegatu arte (1735 m, 1h), bertan gentozen pista beste batekin elkartu zen.

Orduan Alto de los Llanos (1768 m) igo genuen. Mendilerrotik jarraituz Alto de los Valles-en tontorretik pasatu ginen, bertan La Peña mendilerroa elkartzen da Brezo mendilerroarekin. Ezkerretara jo genuen (HE), mendilerroari jarraituz. Harrizko kota bat (1824 m) eskuineko hegaletik gainditu genuelarik, beste mendilepo batetik (1809 m) Rabanal mendiaren gailerrera ailegatu ginen (1824 m) (1.30 h). Tontor honetatik mendilerroaren zatirik malkartsuena ikus daiteke, Peña Redonda mendirik altuena izaten delarik. Ekialdeko gandorratik jaitsi ginen, kareazko esproi bat (1801 m) eskuinera utzita, zehaztugabeko bidezidor batek gandorraren eskuineko hegaletik eraman gintuen lepo batera (1706 m). Beste kota hutsala (1719 m) inguratuz, El Collado sakonune zabalean kokatu ginen.

Nahiz eta Rebanal de las Llanas, Villanueva de la Peña eta Velilla de Tarilonte lotzen dituen bidea jarrai daiteken, gailurren lerroan iraun genuen. Hegoalderantz zuzendu ginen kordaletik. Kareazko esproitik igo genuen eta segidan gandor aldapatsua, eskuak erabiliz, gainditu behar izan genuen Peña Urtejas-ko ertz zorrotzera ailegatzeko (1771 m). Gandorraren hurrengo zatia oso tente dago eta soka behar da gainditzeko. Sahiesteko eskerratik joan ginen (E), harrizko eta belarezko maldatik aurrera eginez, harrizko kontrahorma bat pasatu arte. Orduan belarrezko aldapa bat gaindituz elkarrengatik urbil dauden bi tontorren artean gandorrera itzuli ginen. Eskuineko gailurrera igo ondoren (1852 m), belarrezko kanal batetik Ramaderos tontorrera ailegatu ginen (1874 m) (2.30h). belarrezko aldapa batetik jaitsi ginen hurrengo mendilepora (1838 m). Bertatik Peña Redondara gora egin genuen (1995 m) (2.45 h). Tontorrean, erpin geodesikoz gainera, otoiztegia eta sekulako gurutz bat, urrutitik ikusten dena, daude. Tontor honek mendilerroaren ardatza bereizten du eta Palentziako mendialde osoa menpean izaten du.

Itzuli ginen menlepora eta Ramaderos-ko ekialdeko maldatik jarraitu genuen. Erlaitz malkartsu bat erabiliz, segitu (I), harrizko lurratik, Peña Urtejas aurretiko horzkada heldu arte. Peña Urtejas-ko alboetatik, berdin da batetik edo bestetik, El Collado-ra ailegau ginen berriro. Abereek erabiltzen dituzte bidezidorrak jarraituz, Gailurren lerroaren eskuinetatik Collado de los Llanillos doan pista aurkitu genuen berriro (1735 m) (4.00 h.).

Abiapuntura ailegatzeko biderik laburrena pistatik itzultzea izango zen arren, ibilbidea hasterakoan alboan utzi genuen mendilerroaren zatia osatzea erabaki genuen. Pista gurutzatu genuen eta esproi bat (1772 m) eskuinetik sahiesten duen bidezidor batetik igotzen jarraitu genuen. Belarrezko lautadatxo bat zeharkatuz, Alto de las Grajeras-ko tontorrera (1813 m) heltzea lortu genuen. Arralkadurez betetako lapiaztik jaitziz, bigarren mailako Kota (1777 m) inguratu genuen ezkerretik. Beste alboko sakonunetik (1737 m) berehala Peña Miranda edo Copete-ren harriazko plataformara iritsi ginen (1745 m) (4.30 h).

Tontorraren makurguneak ekiditeko ezkerretik jaitsi ginen eta beste lepo batean (1663 m) pista aukitu genuen berriro. Pixka bat gehiago jarraitzeko gogogak geneuzkanez hurrengo kotara (1677 m) joan ginen, gero, piornoen artean, (EIE) pistara jaitsi ginen zati txiki batean segitu genuelarik. Zuhaixkaz betetako muino batetik aurrera egin genuen eta maila gutxiko sokonune bat (1574 m) gainditu eta gero Alto del Monte harrizko mendixkara ailegatu ginen (1592 m). Huerrengo mendilepoan (1549 m) pinudi batean sartu ginen, asken kota (1566 m) zeharkatu genuen eta pistara berriro, pinuen artean, jaitsi ginen. Carrión-Pisuerga uren-banalerroaren ibilbidea hasi genuen lekuan, Alto de la Vargan, amaitu genuen (1430 m) (5.15 h).

Luis

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

ERETZA SASIBURUTIK ETA GANEROITZTIK ERREKATXOAN AMAITZEN

CASTELLANO

Ibilbidea hasi genuen Portu merendalekura igotzen den aldapan, Los tranviarios auzoaren ondoan, Barakaldoko Gurutzetan. Hegoalderantz asfaltozko errepidetik igo genuen Basatxuko ur-biltegira arte. Pistatik, eskuinera, jarraitu beharrean, aurreko bidezidor bat hartu genuen. Bidezidorra,  harrizkoa eta irristakorra,  malda gaindintzen doa  Santa Aguedatik datorren eta Saratxora zuzentzen den pista batekin bat egin arte. Pista honetatik metro batzuk ibili genituen, lehenik (M) eta gero (S), baina Arroletzaren gailurrera (459 m) eraman gintuen belarrezko aldapa igotzen hasi ginenean baztertu genuen. 

  

Sasiburu mendilerrotik (MHM) segitu genuen izen bereko gailurrera ailegatu arte (459 m). Pixka bat aurrerago Goikomendiren gurutzera heldu ginen (400m) eta Harri Zurien harkaiztia zeharkatuz bere txartel ontziera heldu ginen. Norabideaz aldatu ginen (HM) Ganeroitzko tontorrera arte (561 m) igotzen den malda pikoa igotzeko.

Ganeroitztik bere mendebaldeko maldatik jaitsi ginen eta Santa Aguedatik eta Castaños-tik datozen pisten arteko bidegurutzera iritsi ginen. Ibiltzen jarraitu genuen, lehenik mendebalderantz eta gero hegoalderantz, zementuzko pista batetik. Saratxo auzotik pasatu ginen eta norabidea galdu gabe Eretzaren maldetara zuzendu ginen, norabidea adierazten zuten seinal-zutoiei jarraituz. Bideak bira itxia egiten duenean, bere ezkerrera beste bide bat zuzentzen da mendebalderantz. Hartu genuen bide hau eta Eretzaren kontrasuetara heldu ginen. Kontra suak hasten diren leku zehatza gure bidea eta Sodupetik igotzen den pista luzea elkartzen diren tokian kokatuta dago. Hegomendebaldeko norabidearekin kontrasuen aldapa luzearen 400 metroko desnibela igo genuen. Asken aldapan bidezidorrak, zati handi bat igo eta gero, sartu gintuen nekosten artean Eretzako iparmendebaldeko maldara ateratzeko. Minutu batzuetan tontorrean geunden (887 m).

Iparmendebaldeko maldatik jaitsi ginen baina Barendilla aterpearen eskuinera irten ginen, pista batean. Gutxi gorabehera ekialderantz jo genuen kontrasuak igotzen hasi ginen tokiraino. Gero etortzeko ibili ginen bidetik berriro itzuli ginen Saratxora ailegatu arte.

Hemendik jarraitu genuen iparralderantz eta Santa Aguedatik eta Castaños-etik datozen pisten arteko bidegurutzera heldu ginen berriro. Santa Aguedatik datorren pistatik ibili ginen 150 m, gutxi gorabehera, ekialderantz, Ganeroitzen azpitik jarri arte. Goi tentsioko-dorre baten pixka bat gainetik ailegatzean iparralderantz jaisten den bidezidor bat, Castaños errekara zuzentzen den erreka-zulotik doana, hartu genuen.  Erdi kilometro edo ibili eta gero harri pila batek eraman gintuen eskuinera, Arana bidezidorrera. Bidezidor honetatik, iparekialdeko norabidearekin, Errekatxora iritsi ginen.

Guztira 19,5 kilometroko distantzia eta 1200 metroko desnivel.

IBILBIDEAREN ARGAZKIAK

GPSRAKO TRACK